Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] listopada 2010 r. Minister Edukacji Narodowej, po rozpoznaniu wniosku A. K. (dalej jako skarżący) z 18 stycznia 2010 r. o wydanie trzech zaświadczeń potwierdzających posiadanie kwalifikacji zawodowych na podstawie dyplomu ukończenia studiów, dyplomu poświadczającego kwalifikacje z oligofrenopedagogiki oraz dyplomu poświadczającego kwalifikacje do nauczania praktycznej nauki zawodu, odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia poświadczającego posiadanie kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela praktycznej nauki zawodu.
Skarżący pismem z 30 listopada 2010 r., wniósł za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra z [...] listopada 2010 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność.
Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 2 P.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.).
Przedmiotem złożonej w niniejszej sprawie skargi jest postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z [...] listopada 2010 r. Od powyższego postanowienia, zgodnie z zawartym w nim pouczeniem, stronie przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Ministra Edukacji Narodowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia. Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że skarżący nie skorzystał z pouczenia zawartego w postanowieniu i pismem z 30 listopada 2010 r. złożył skargę do Sądu na to postanowienie. Tym samym nie został spełniony warunek uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego uznać należy, że skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.