Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 grudnia 2014 r. T. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
W dniu 25 maja 2015 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe E. F. informujące, że jego żona T. F. zmarła i wobec tego dalsze prowadzenie postępowania sądowego jest bezprzedmiotowe. Do pisma załączono kopię odpisu skróconego aktu zgonu z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego w [...], z którego treści wynika, iż skarżąca T. F. zmarła w dniu [...] stycznia 2015 r.
W świetle art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
Prawo do świadczeń w drodze wyjątku jest świadczeniem osobistym, bowiem jego przyznanie uzależnione jest od sytuacji życiowej i majątkowej osoby ubiegającej się o świadczenie. W razie śmierci wnioskodawcy postępowanie sądowoadministracyjne w tym przedmiocie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie powołanego przepisu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.