Uzasadnienie
Rada Miejska w T., działając na podstawie art. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz § 8 ust. 1 Statutu Gminy T., w dniu [...] września 2009 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zmiany granic sołectw C. i P., polegającej na przyłączeniu części sołectwa C. do sołectwa P. W dniu 26 września 2009 r. (pismo złożone osobiście) M. B., w oparciu o art. 101 powołanej ustawy, wezwał Radę Miejską w T. do uchylenia ww. uchwały.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Rada Miejska w T. poinformowała M. B., iż niniejszą sprawą zajmie się na najbliższej sesji Rady, a o zajętym stanowisku zostanie on poinformowany. Pismo to zostało doręczone stronie w dniu 22 października 2009 r., zaś pismem z dnia 30 listopada 2009 r., doręczonym w dniu 2 grudnia 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), organ poinformował stronę, iż po szczegółowej analizie sprawy uznano, że brak jest podstaw do uchylenia kwestionowanej uchwały.
W dniu 7 kwietnia 2010 r. M. B. wniósł osobiście, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. Pismem z dnia 9 kwietnia 2010 r. Sąd przekazał powyższą skargę organowi.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w T. wniosła o jej odrzucenie, względnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W myśl natomiast art. 52 § 3 i 4 powołanej ustawy, jeżeli nie przewiduje ona środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania.
Zgodnie zaś z art. 53 § 2 powołanej ustawy, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W oparciu natomiast o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Podstawę do zaskarżenia uchwały rady gminy stanowi art. 101 ust. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Stosownie do § 1 tego przepisu, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Ustawa o samorządzie gminnym w żaden sposób nie wiąże wniesienia skargi z terminem załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia takiego naruszenia, co można rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. O bezskuteczności tego wezwania można mówić zarówno wówczas, gdy organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu.
Jednocześnie należy podkreślić, że do oceny zachowania terminu do złożenia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. II OPS 2/07).
Z akt niniejszej sprawy wynika, że w dniu 26 września 2009 r. M. B. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, spowodowanego, w jego ocenie, uchwałą Rady Miejskiej w T. z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. Stosowna odpowiedź organu na powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 2 grudnia 2009 r. (pismo organu doręczone w dniu 22 października miało wyłącznie charakter informacyjny i nie zawierało stanowiska zajętego przez Radę w tej kwestii), a więc po upływie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. W takim zatem przypadku, zgodnie z treścią art. 53 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwanie to należy uznać za bezskuteczne, zaś strona powinna złożyć skargę do Sądu w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w rozpoznawanej sprawie był zatem dzień 25 listopada 2009 r., zaś skarga na przedmiotową uchwałę została złożona przez M. B. dopiero w dniu 9 kwietnia 2010 r. (z uwagi na fakt, iż wniesiono ją bezpośrednio do Sądu, a nie do organu, który wydał zaskarżony akt, dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi należy przyjąć datę przekazania jej przez Sąd do organu, za pośrednictwem którego, w myśl art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinna zostać złożona). Zestawienie więc wskazanych wyżej dat jednoznacznie wskazuje, iż nastąpiło przekroczenie, przewidzianego w art. 53 § 2 powołanej ustawy, sześćdziesięciodniowego terminu do jej wniesienia.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.