Uzasadnienie
Minister Transportu i Budownictwa decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 149 § 3 i art. 150 § 1 kpa o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...], którą odmówiono zmiany w trybie art. 154 § decyzji z dnia [...] grudnia 1993 r. Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa o odmowie wypłaty rekompensaty.
Organ uznał, że w związku z tym, że pismo [...] z dnia [...] lutego 2001 r., na które powołuje się K. L. jako na podstawę wznowienia, zostało przez niego dołączone do wniosku z dnia [...] kwietnia 2002 r. o zmianę decyzji w trybie art. 154 kpa, to okoliczność powołana jako podstawa wznowienia była znana stronie co najmniej [...] kwietnia 2002 r. Tym samym więc uznano, że wniosek o wznowienie z dnia [...] października 2005 r. złożony został po terminie określonym w art. 148 § 1 kpa.
W skardze do Sądu K. L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie rekompensaty pieniężnej oraz o zasądzenie kosztów w wysokości [...] zł. Skarżący zarzucił brak zastosowania się przez organ do wskazań zawartych w wyrokach NSA i WSA, co do odniesienia się do jego wniosku z dnia [...] lutego 2001 r. jako do podstawy wznowieniowej. Wnoszący skargę podał także, że Minister nie odniósł się do jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] stycznia 2006 r. oraz innych pism i złożonych wniosków.
Pismem procesowym z dnia [...] sierpnia 2006 r. wniósł o uwzględnienie wyliczenia wkładu budowlanego przedstawionego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z dnia [...] stycznia 2006 r., stanowiącym uzupełnienie jego wniosku o wznowienie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Rozważając zarzuty skargi należy przede wszystkim nawiązać do jednej z zasad postępowania administracyjnego - zasady trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 kpa). W myśl tej zasady decyzje, od których nie służy odwołanie są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Zasada trwałości służy zapewnieniu pewności obrotu prawnego. Obowiązywanie tej zasady wyraża się m.in. w ustanowieniu prawnych wymogów, szczególnego trybu, zasad i terminów, w jakich może nastąpić wzruszenie decyzji ostatecznej. Odnosi się to także, jak wyżej wskazano do instytucji wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania stanowi odrębną instytucję procesową uregulowaną w rozdziale 12 kodeksu postępowania administracyjnego (art. 145 -153).
Zasada trwałości decyzji ostatecznych, o której była wyżej mowa, wyraża się także w ustanowieniu ustawowych ograniczeń dotyczących terminów związanych ze wznawianiem postępowania i konsekwencjami prawnymi ich uchybienia (art. 146 i art. 148 kpa).
W myśl przepisu art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach lub decyzji stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Należy więc przyjąć, że zachowanie terminu miesięcznego musi być udowodnione przez stronę. Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może bronić się wnosząc prośbę o przywrócenie terminu - art. 58 § 1 kpa (por. B. Adamiak i J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 1996, str. 649).
Należy zwrócić uwagę, że K. L. we wniosku z dnia [...] października 2005 r. wyraźnie żądał wznowienia postępowania, co do sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], którą odmówiono zmiany w trybie art. 154 § decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] grudnia 1993 r. o odmowie wypłaty rekompensaty.
Natomiast w skardze skarżący mylnie uważa, że zaskarżona decyzja dotyczy wznowienia postępowania w przedmiocie przyznania rekompensaty pieniężnej zakończonej ostateczną, a zarazem prawomocną decyzją Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] grudnia 1993 r.
Z uwagi na przedmiot rozpoznawanej przez Sąd sprawy nie może być skutecznie podnoszony fakt, że skarżący w lutym 2001 r. przesłał do Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast pismo [...] z dnia [...] lutego 2001 r., z którego miało wynikać, że K. L. na dzień [...] grudnia 1990 r. miał zgromadzony wymagany wkład mieszkaniowy w kwocie [...] zł upoważniający do rekompensaty pieniężnej w związku z budową domu mieszkalnego oraz, że w piśmie [...] z dnia [...] stycznia 1994 r. podano zaniżoną wysokość wkładu mieszkaniowego na dzień [...] grudnia 1990 r., co w konsekwencji skutkowało pozbawieniem go prawa do rekompensaty. Ponieważ podnoszony fakt miał miejsce przed datą zakończenia postępowania administracyjnego, którego wznowienia żądał skarżący wnioskiem z dnia [...] października 2005 r., to nie może on w tej sprawie być skutecznie podnoszony. Zatem organ prawidłowo uznał, że upłynął termin, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa.
Na marginesie tej sprawy należy skarżącemu wyjaśnić, że gdyby skierowane przez niego do organu pismo z dnia [...] lutego 2001 r., było nierozpatrzonym wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] grudnia 1993 r. o odmowie wypłaty rekompensaty, to skarżący może, w odrębnym trybie, skierować do sądu administracyjnego skargę na bezczynność w tym przedmiocie.
Tak więc z uwagi na przedmiot sprawy, Sąd nie mógł odnieść się do zarzutów skarżącego dotyczących niewłaściwie przeprowadzonego - w jego ocenie - postępowania w sprawie odmowy wypłaty rekompensaty, ponieważ zakończyła się ona prawomocną decyzją i nie została wzruszona w trybach nadzwyczajnych.
W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem skarga nie mogła być uwzględniona.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.
Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania wysokości [...] zł, ponieważ zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu w wypadku uwzględnienia skargi oraz w sytuacji określonej w art. 201 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca.