Uzasadnienie
Skarżący - J. S. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
We wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz sześciorgiem dzieci. Oświadczył, że jest współwłaścicielem domu o powierzchni 80 m2 oraz budynków gospodarczych o powierzchni 196 m2, a nadto nie ma majątku ani oszczędności.
Wskazał, że na dochód rodziny składa się jego renta w wysokości 850 zł oraz alimenty, które są egzekwowane z jego renty w kwocie 1.350 zł - łącznie 2.300 zł miesięcznie.
Do stałych kosztów utrzymania zaliczył opłaty za energię elektryczną - 200 zł miesięcznie, opłaty za wodę - 20 zł, zakup leków - 250 zł, koszty komornicze - 296 zł oraz zakup opału - 4.000 zł rocznie.
Do wniosku dołączył kserokopię zaświadczenia z Wojskowego Biura Emerytalnego z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz odcinek renty za maj 2017 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.
Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz sześciorgiem dzieci, z których najmłodsze jest małoletnie (ur. w 2005 r.). Stałe koszty utrzymania rodziny wynoszą miesięcznie około 470 zł, nadto skarżący ponosi koszty komornicze w wysokości 296 zł miesięcznie oraz koszty zakupu opału w wysokości 4.000 zł rocznie.
W ocenie referendarza sądowego oznacza to, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.