Uzasadnienie
L. W. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 10 lipca 2012 r., oddalającego wniesioną przez nią skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku dla małoletnich dzieci po zmarłym ojcu, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, celem wniesienia skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z dwójką małoletnich dzieci w wieku szkolnym, znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, ponieważ nie może podjąć pracy z uwagi na to, że jedno z dzieci jest niepełnosprawne i musi zapewnić mu opiekę. Podała, że rodzina utrzymuje się z zasiłków rodzinnych na dzieci w wysokości 182 zł (2 x po 91 zł), dodatków do zasiłków z tytułu samotnego wychowywania dzieci w kwocie 340 zł (2 x po 170 zł), świadczenia pielęgnacyjnego na syna w wysokości 520 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego na niepełnosprawne dziecko w kwocie 153 zł. Podniosła, że łączna pomoc otrzymywana z ośrodka pomocy społecznej wynosi miesięcznie około 1.450 zł.
Oświadczyła, że oprócz domu o powierzchni około 100 m2 nie posiada żadnego majątku.
Podniosła, że miesięczne koszty utrzymania domu (w tym opłata za energię elektryczną, gaz, opał), wynoszą około 500 zł, a koszty zakupu leków oraz wizyty lekarskie to kwota około 100 zł miesięcznie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie na skarżącej nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., 270), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Z uwagi na powyższe, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie podlega ocenie w odniesieniu do przesłanek ustawowych.
Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Dlatego - stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt administracyjnych wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej oraz jej dzieci jest trudna.
Łączny dochód gospodarstwa domowego skarżącej stanowi kwota 1.450 zł, na którą składają się przyznane zasiłki oraz pomoc z ośrodka pomocy społecznej, głównie z tytułu niepełnosprawności dziecka. Oznacza to, że po odliczeniu kosztów utrzymania domu i leczenia niepełnosprawnego dziecka, na utrzymanie rodziny pozostaje około 850 zł (na jedną osobę w rodzinie wypada średnio po 283 zł) miesięcznie.
W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że spełnia przesłanki do przyznania profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, gdyż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dzieci.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz w związku z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.