Uzasadnienie
A. G. w piśmie z dnia 10 kwietnia 2007 r., skierowanym - za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, odwołał się, jak podał, "od pierwszej decyzji z dn. [...].03.2007 nr [...] oraz drugiej decyzji z dn. [...].03.2007 nr [...]...".
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2007 r. skarga wniesiona przez A. G.została rozdzielona, zgodnie z treścią art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Skarga dotycząca pisma Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] przesyłającego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.odwołanie skarżącego, jakie zostało złożone przed wydaniem decyzji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Wa 798/07 (niniejsza sprawa), zaś skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania prowadzona jest pod sygnaturą akt II SA/Wa 797/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle tego, co zostało przedstawione powyżej, przedmiotem skargi w niniejszej sprawie A. G. uczynił pismo Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...], którym to pismem organ przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. odwołanie skarżącego, wniesione przed wydaniem decyzji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Pismo Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...], które skarżący uczynił przedmiotem skargi, mylnie nazywając je decyzją, nie mieści się w powyższym katalogu rozstrzygnięć, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Innymi słowy, ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na pismo, które w świetle art. 133 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) jest jedynie dowodem spełnionego przez organ I instancji obowiązku przesłania odwołania strony organowi II instancji.
Tak więc treść cytowanego wyżej przepisu nie obejmuje skarg na takie pisma. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oznacza to, że skarga na pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Ujmując kwestię przedmiotu skargi w innym aspekcie, pismo Prezydenta Miasta P.z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w swej istocie potwierdza czynność przesłania przez organ I instancji odwołania organowi II instancji. Czynność ta (o charakterze materialno - technicznym) wyczerpuje zapis art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to czynność podjęta przez organ administracji publicznej i dotyczy uprawnień strony do złożenia i rozpatrzenia jej odwołania, które to uprawnienia wynikają z przepisów prawa (art. 127 i art. 133 kpa). Przesłanie odwołania stanowi więc czynność, od której uzależniona jest realizacja prawa strony do rozpatrzenia wniesionego przez nią odwołania przez właściwy organ II instancji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2005 r. o sygnaturze akt II OSK 1133/05, OSP 2006/7-8/83).
Jednakże zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3).
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest surogatem środka zaskarżenia i dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest od konieczności skorzystania z tego środka.
Zatem gdyby nawet zakwalifikować niniejszą sprawę, jako skargę na czynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie przesłania odwołania, to i tak skarga byłaby niedopuszczalna, albowiem - w świetle tego, co zostało zaprezentowane wcześniej - przed jej wniesieniem skarżący winien pisemnie wezwać organ I instancji do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności przesłania odwołania. O podjęciu tej czynności skarżący dowiedział się z pisma z dnia [...] marca 2007 r. nr [...], jednak, jak wynika z akt administracyjnych załączonych do sprawy o sygnaturze II SA/Wa 797/07, A. G.i po otrzymaniu przedmiotowego pisma nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa, a zatem nie uczynił zadość obowiązkowi wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.