Uzasadnienie
[...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] odmówił nadania Z. S. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.
Od powyższej decyzji Z. S. wniósł odwołanie do Ministra Edukacji Narodowej.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] Minister Edukacji Narodowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] listopada 2006 r.
W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, iż decyzja [...] Kuratora Oświaty nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. została Z. S. doręczona w dniu 12 grudnia 2006 r., wraz z pouczeniem. Koniec terminu do wniesienia odwołania przypadał na dzień 26 grudnia 2006 r. W związku z tym, iż koniec terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a. ostatecznym terminem do wniesienia odwołania był dzień 27 grudnia 2006 r. Z. S. wnosił odwołanie do Ministra Edukacji Narodowej w dniu 28 grudnia 2006 r., a więc nie zachował terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi Z. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi skarżący nie kwestionował jednodniowego przekroczenia terminu do złożenia odwołania, podnosząc, iż działania komisji kwalifikacyjnej oraz decyzja spowodowałaby jego załamanie psychiczne. Podnosił, iż jest ponad 26 lat pracownikiem oświaty i walczy o dobre imię oświaty i edukacji.
W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie, podnosząc swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezspornym jest w sprawie, iż decyzję [...] Kuratora Oświaty nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. skarżący otrzymał w dniu 12 grudnia 2006 r. Zgodnie z pouczeniem znajdującym się w przedmiotowej decyzji przysługiwało mu prawo złożenia odwołania do Ministra Edukacji Narodowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 26 grudnia 2006 r. – a więc w drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia, który jest dniem ustawowo wolnym od pracy.
W myśl art. 157 § 4 k.p.a., jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Zatem ostatecznym terminem do wniesienia odwołania był dzień 27 grudnia 2006 r. Natomiast odwołanie skarżącego zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 28 grudnia 2006 r. Faktu tego skarżący nie kwestionuje.
Prawidłowo więc przyjął organ, iż odwołanie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Nie został również złożony wniosek o przywrócenie terminu. Wobec niespełnienia przesłanek zawartych w art. 58 k.p.a., na podstawie art. 134 k.p.a. Minister Edukacji Narodowej prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.