Uzasadnienie
S. M. wnioskiem z dnia 8 lipca 2009 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwoma synami, a łączny osiągany w nim dochód miesięczny wynosi 2569,34 zł brutto. Z kolei źródłem tego dochodu jest emerytura skarżącego i jego żony oraz świadczenia rentowe ich synów.
Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku skarżący szczegółowo opisał swoją sytuacje rodzinną wskazując, że dwaj dorośli synowie są inwalidami I gr. inwalidzkiej, wymagają stałej całodobowej opieki, a koszty ich leczenia wynoszą każdego miesiąca kilkaset złotych. Podał także, że rodzina poniosła znaczne wydatki na specjalistyczne leczenie i zabiegi starszego syna.
Nadto wyjaśnił, że wyłącznym składnikiem majątku jest dom o pow. 109,2 m2 stanowiący własność młodszego syna, który obecnie zajmuje cała rodzina.
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zestawiając powyższe kryteria ustawowe z sytuacją materialną skarżącego należy stwierdzić, że nie może on ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skoro bowiem wykazana w niniejszej sprawie wysokość osiąganego dochodu daje w rozbiciu na każdego z członków rodziny kwotę poniżej 650 zł brutto miesięcznie, to poczynione już tylko w tym zakresie ustalenie pozwala na stwierdzenie, że skarżący nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny, w tym dwóch osób wymagających stałej, kosztownej opieki lekarskiej.
W konsekwencji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.