Uzasadnienie
B. M. wraz ze skargą złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się z alimentów w wysokości 400 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153 zł. Posiada mieszkanie o powierzchni 60,20 m2, będące przedmiotem współwłasności z byłym mężem, a ponadto nie ma oszczędności, ani przedmiotów wartościowych.
Do stałych wydatków zaliczyła opłatę za wynajem pokoju w wysokości 150 zł, koszty leków - około 200 zł, składkę na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 36 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z akt administracyjnych wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej jest bardzo trudna. Jej dochód stanowi kwota 553 zł, z której musi opłacić 150 zł za wynajęty pokój, kupić konieczne leki (jest osobą schorowaną), na co wydaje około 200 zł oraz opłacić składkę na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 36 zł. Oznacza to, że na codzienne utrzymanie pozostaje jej kwota 167 zł.
W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.