Uzasadnienie
Dyrektor [...] w W., działając na podstawie art. 196 ust. 4 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572) po rozpatrzeniu odwołania J. J. z dnia [...] październik 2016 r. od decyzji Komisji Rekrutacyjnej na Studia Doktoranckie z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w sprawie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie Instytutu Historii [...], decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W pouczeniu do ww. decyzji zawarta została informacja, że na decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Instytutu [...] w terminie 30 dni od doręczenia decyzji.
Przedmiotową decyzję J. J. otrzymał w dniu 09 listopada 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przez adresata – w aktach administracyjnych sprawy).
Pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. (13 grudnia 2016 r. - data stempla pocztowego na kopercie zawierającej pismo) J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Dyrektora Instytutu [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie.
Organ, po otrzymaniu ww. skargi, pismem z 11 stycznia 2017 r. udzielił odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej odrzucenie, jako wniesionej z uchybieniem terminu.
Skarżący po otrzymaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. odpisu odpowiedzi na skargę, pismem z 29 stycznia 2017 r. (31 stycznia 2017 r. - data stempla pocztowego na kopercie zawierającej pismo) wniósł - bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Do przedmiotowego wniosku załączył skargę. W treści wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że jeśli chodzi o odbiór zaskarżonej decyzji to było, to jeszcze w terminie, a jeśli organ uważa inaczej, to trudno, wskazując na dwie daty odbioru dwóch przesyłek - 18 listopada 2016 r. oraz 09 listopada 2016 r. W związku z powyższym wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Po otrzymaniu ww. wniosku, Sąd, w związku z treści art. 87 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: ppsa, zgodnie z którym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w dniu 09 lutego 2017 r. (przy piśmie z dnia 08 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 81/17) przekazał wniosek wraz z zał. skargą organowi właściwemu - Dyrektorowi Instytutu [...].
Organ, pismem z dnia 15 lutego 2017 r., ustosunkował się do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, że we wniosku skarżący przyznał, że zaskarżoną decyzję odebrał w dniu 09 listopada 2016 r., w związku z czym termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 09 grudnia 2016 r., tymczasem skarżący skargę do Sądu wniósł w dniu 13 grudnia 2016 r. Organ zaznaczył, że we wniosku przywrócenie terminu skarżący nie wskazał okoliczności, z powodu których nastąpiło uchybienie terminowi oraz nie uprawdopodobnił tych okoliczności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Wskazać należy, iż termin z art. 53 § 1 cyt. ustawy jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony, możliwe jest natomiast jego przywrócenie na ogólnych zasadach (art. 86-87 ww. ustawy).
Stosownie do treści art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
W myśl zaś art. 88 powołanej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji (09 listopada 2016 r.) z datą nadania skargi (13 grudnia 2016 r.), należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ww. ustawy. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 09 grudnia 2016 r., tymczasem skarżący wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skierował bezpośrednio do Sądu w dniu 31 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej wniosek). Do przedmiotowego wniosku załączył skargę. W dniu 03 lutego 2017 r. wniosek wpłynął na Biuro Podawcze WSA w Warszawie. WSA w Warszawie w dniu 09 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz skargę) przesłał przedmiotowy wniosek z załączoną skargą do organu. Organ otrzymał wniosek w dniu 10 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy).
Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi uznać należy 27 stycznia 2017 r. – dzień, w którym skarżący otrzymał odpis odpowiedzi organu na skargę, w treści której organ podniósł, że skarga została wniesiona po terminie. Z kolei pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wniósł - zamiast za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi - bezpośrednio do Sądu - w dniu 31 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek). W dniu 03 lutego 2017 r. wniosek wpłynął na Biuro Podawcze WSA w Warszawie.
W związku z tym, że skarżący wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie wniósł za pośrednictwem organu, WSA w Warszawie w dniu 09 lutego 2017 r. przesłał przedmiotowy wniosku do organu. Organ otrzymał wniosek w dniu 10 lutego 2017 r.
Zestawiając datę doręczenia skarżącemu odpisu odpowiedzi organu na skargę – 27 stycznia 2017 r. (data ustania przyczyny uchybienia terminu), z datą złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, za którą w związku z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu, zamiast za pośrednictwem organu, to bezpośrednio do Sądu - należało przyjąć datę nadania wniosku o przywrócenie terminu przez Sąd do organu – 09 lutego 2017 r., stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 ww. ustawy. Termin ten upłynął bowiem w dniu 03 lutego 2017 r. W tej sytuacji wniosek podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.