Uzasadnienie
B. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku zwrotu kosztów nauki.
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz zawartych w nadesłanych dokumentach i rachunkach ustalono, co następuje.
Skarżący we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z matką oraz uczącą się siostrą. Wnioskodawca jest studentem dziennych studiów doktoranckich, do dnia 30 czerwca 2010 r. uzyskiwał stypendium socjalne w wysokości 560 zł (ustalenie dokonane na podstawie zaświadczenia [...]). Matka strony uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 638 zł brutto (ustalenie na podstawie kserokopii zaświadczenia z dnia 18 czerwca 2010 r.) oraz dochód z tytułu umowy zlecenia – 1143,80 zł brutto (ustalenie dokonane na podstawie kserokopii zaświadczenia z dnia 22 czerwca 2010 r.), zasiłek rodzinny na dziecko w wysokości 91 zł (ustalenie dokonane na podstawie kserokopii decyzji [...]) oraz alimenty na córkę w wysokości 300 zł. Wymienioną decyzją przyznano także jednorazowo dodatek do zasiłku rodzinnego w wysokości 100 zł z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego. Majątek stanowi dom o powierzchni 60 m2. Stałe miesięczne wydatki, na które składają się: opłata za energię elektryczną, gaz, telefon, telewizję, Internet, wynoszą łącznie około 900 zł. Skarżący oraz osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku, w tym oszczędności.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Skarżący z mocy prawa zwolniony jest w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania, a zatem zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, jak i sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest w chwili obecnej niezwykle trudna. Rodzina utrzymuje się aktualnie wyłącznie ze środków uzyskiwanych przez matkę wnioskodawcy w łącznej wysokości około 1200 zł netto miesięcznie (w tym alimenty). Biorąc pod uwagę, że stałe miesięczne wydatki stanowią większą część dochodu stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na ustanowienie adwokata z wyboru.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 2 postanowienia.