Uzasadnienie
W dniu 19 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-14 akt) S. P. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej - skargę na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na przekroczenie terminu do wniesienia skargi, a ostrożności procesowej - o oddalenie skargi.
Skarżący, po otrzymaniu odpowiedzi na skargę w dniu 31 maja 2010 r. (k-30 akt), złożył w dniu 1 czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-42 akt), za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zaskarżona decyzja nie została mu w ogóle doręczona. Natomiast w odpowiedzi na kierowane do organu pisma, pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. udzielono mu pisemnej informacji, że postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] zostało mu doręczone w trybie zastępczym, określonym w art. 44 § 1 pkt 1 kpa w dniu 23 marca 2010 r., a nie jak organ wskazał w odpowiedzi na skargę, w dniu 17 marca 2010 r.
Podniósł również, że nie otrzymał powiadomień z urzędu pocztowego o otrzymanej korespondencji.
Ustosunkowując się do złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, organ wniósł o jego uwzględnienie. W uzasadnieniu wskazał, że udzielona skarżącemu informacja - w piśmie Dyrektora Departamentu Kadr z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] – mogła wprowadzić stronę w błąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).
Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony (art. 87 § 4) oraz uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.
W niniejszej sprawie przyczyną uniemożliwiającą wniesienie skargi w terminie było błędne poinformowanie strony przez organ o dacie doręczenia jej zaskarżonego postanowienia, w trybie art. 44 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Skarżący niezwłocznie po otrzymaniu odpisu odpowiedzi na skargę (k-30 akt), z którego dowiedział się o tym, że uchybił terminowi do jej wniesienia, w dniu 1 czerwca 2010 r. złożył za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie tego terminu. Tym samym należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w ustawowym terminie, przewidzianym w art. 87 § 1 cyt. ustawy.
S. P. dopełnił także obowiązku dokonania czynności, której nie podjął w terminie, złożył bowiem skargę na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...].
Brak winy stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
Zdaniem Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Należy zaznaczyć, że brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej ma miejsce wówczas, gdy wskutek okoliczności faktycznych strona, pomimo podjętych starań, nie mogła przezwyciężyć powstałej przeszkody i uczynić zadość wymaganiom procesowym. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, został w uzasadnieniu wniosku wykazany, ponieważ wystarczającą podstawą do ustalenia istnienia tej przesłanki jest fakt, iż organ błędnie poinformował stronę, pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. (w aktach administracyjnych), o dacie doręczenia mu zaskarżonego postanowienia w trybie zastępczym. Okoliczność ta uniemożliwiła skarżącemu dokonanie w terminie czynności złożenia skargi, pomimo prób samodzielnego ustalenia daty jego doręczenia.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.