Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 818/12

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi R. R. – przedstawiciela ustawowego małoletniej S. R. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

R. R. – przedstawiciel ustawowy małoletniej S. R. w dniu 28 marca 2012 r. (data stempla na kopercie) wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej.

W dniu 3 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarga została przekazana do Prezesa Rady Ministrów.

Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 27 lutego 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych, k-42).

Prezes Rady Ministrów, przekazując skargę Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z przepisem art. 54 § 1 powołanej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie, bądź od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Strona postępowania ma zatem trzydzieści dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie jej na adres organu za pośrednictwem poczty.

Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w trybie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), poprzez jej oddanie dorosłemu domownikowi, w dniu 27 lutego 2012 r. W tej sytuacji ostatni dzień ustawowego terminu do wniesienia skargi do Sądu upływał z dniem 28 marca 2012 r. Ponadto należy wskazać, że skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ o terminie i trybie wniesienia skargi do Sądu. Przedmiotowa skarga została natomiast skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazana przez Sąd do organu właściwego - Prezesa Rady Ministrów, za pośrednictwem urzędu pocztowego, w dniu 3 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie w aktach administracyjnych).

Zestawiając zatem datę doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji z datą nadania skargi na adres organu (27 lutego 2012 r. i 3 kwietnia 2012 r.), należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu.

Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu, przewidzianego do jej wniesienia.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.