Uzasadnienie
Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją z [...] czerwca 2012 r. nr [...] odwołał z dniem [...] lipca 2012 r. A. K. z zajmowanego stanowiska i przeniósł na okres 4 miesięcy do dyspozycji Szefa CBA. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności
Decyzją z [...] lutego 2013 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku A. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego utrzymał w mocy własną decyzję z [...] czerwca 2012 r.
Pismem z 19 marca 2013 r. A. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z [...] lutego 2013 r., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz o stwierdzenie nieważności decyzji ją poprzedzającej.
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że postanowił uwzględnić przedmiotową skargę.
Przy piśmie z [...] maja 2013 r. organ przesłał do Sądu decyzję z [...] kwietnia 2013r. nr [...], którą stwierdził nieważność decyzji Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z [...] lutego 2013 r. oraz poprzedzającej ją decyzję z [...] czerwca 2012r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a."), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, co stanowi przesłankę umorzenia postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w art. 161 § pkt 1 i 2 P.p.s.a. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego. Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji przez organ sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli, a to powoduje, że bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, dotyczące zaskarżonej decyzji.
W niniejszej sprawie organ, uwzględniając skargę w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., decyzją z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z [...] lutego 2013 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] czerwca 2012r., nr [...]. Tym samym zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obiegu prawnego.
Skoro przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ, to wobec wyeliminowania z obiegu prawnego na podstawie tego przepisu zaskarżonej decyzji stwierdzić należało, iż w niniejszej sprawie, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, zaistniała przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.