Uzasadnienie
W dniu 24 czerwca 2003 r. do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga M.B., w której poinformował, że [...] odmówił mu otwarcia linii kredytowej w posiadanym przez niego w tym banku rachunku oszczędnościowo - rozliczeniowym. Przyczyną odmowy był fakt, że dane ww. figurują w bankowej bazie niesolidnych klientów. Z informacji, które uzyskał, wynika, że baza ta nie jest prowadzona ani przez Biuro Informacji Kredytowej, ani przez Biuro Informacji Gospodarczej i jest wykorzystywana przez kilka zrzeszonych banków oraz nosi nazwę "bazy BR".
M. B. zażądał od Generalnego Inspektora Danych Osobowych wszczęcia postępowania mającego na celu:
- - wyjaśnienie, kto i w jaki sposób, i z jakich powodów dokonał niezgodnego z ustawą wpisu jego danych do bazy BR,
- - zbadanie legalności prowadzonej bazy BR przez "zrzeszone banki",
- - wydanie decyzji administracyjnej nakazującej wykreślenie jego danych z bazy BR,
- - wszczęcie postępowania karnego wobec osób, które nie dopełniły obowiązku poinformowania go o dokonaniu wpisu jego danych do bazy BR.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych - po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego - wydał w dniu [...] stycznia 2004 r. decyzję o nr [...], którą nakazał [...] z siedzibą w K. przy ul. [...] usunięcie danych osobowych M.B. ze zbioru o nazwie "System Międzybankowej Informacji Gospodarczej - Bankowy Rejestr" prowadzonego przez [...] z siedzibą w W. przy ul. [...] w związku uregulowaniem w całości przez ww. zadłużenia.
Decyzja została wydana na podstawie art. 104 § 4 kpa, art. 12 pkt 2 i art. 18 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 23 ust. 1, art. 26 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) oraz w związku z art. 105 ust. 1 pkt 1 i art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 z późn. zm.).
Od powyższej decyzji [...] oraz [...] z siedzibą w K. złożyli do Generalnego Inspektora Danych Osobowych wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie przedmiotowej decyzji. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych po rozpatrzeniu tych wniosków wydał odpowiednio:
- 1) decyzję z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji jej poprzedzającej oraz
- 2) postanowienie z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] o uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Decyzja określona w pkt. 1 stała się przedmiotem skargi złożonej przez [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o jej uchylenie i wstrzymanie wykonania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 czerwca 2004 r. sygn. akt II SA/Wa 828/04 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W dniu 14 marca 2005 r. [...] cofnął skargę na zaskarżoną decyzję, natomiast pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 16 marca 2005 r. złożył wniosek o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co na następuje:
W rozpoznawanej sprawie trzeba było przede wszystkim udzielić odpowiedzi na podstawowe pytanie, a mianowicie: czy [...] miał w postępowaniu administracyjnym przymiot strony ?
Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, natomiast art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
W sprawie bezsporne jest, że postępowanie zostało wszczęte i zakończone zaskarżoną decyzją, ale to nie [...] złożył wniosek o jego wszczęcie, jak również nie był adresatem zaskarżonej decyzji. Zobowiązanie wynikające z zaskarżonej decyzji dotyczyło [...] z siedzibą w K..
Zgodnie z utrwalonym poglądem w orzecznictwie, iż tylko przepisy prawa materialnego stanowią podstawę interesu prawnego, a co za tym idzie legitymację procesową dla strony, to uznać należy, że [...] takiego umocowania nie posiadał w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, gdyż jego cele i zadania wynikają ze statutu, który jest aktem prawa wewnętrznego.
Analiza przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie uzasadnia stwierdzenie, że uszło uwadze organu, że [...] nie miał w postępowaniu administracyjnym przymiotu strony w rozumieniu wcześniej przytoczonych przepisów. Skoro tak, nie był legitymowany do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w konsekwencji do wniesienia skargi.
W tym miejscu należy podać, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułował następujący pogląd prawny: "Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa, następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa (uchwała z 5.07.1999 r. OPS 16/98 - ONSA 1999, z z. 4, poz. 119)". Pogląd ten Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie w pełni podziela.
Skoro jednak organ nie umorzył postępowania, a od jego decyzji [...] złożył skargę, to należało rozważyć zaistniałą sytuację procesową.
Zgodnie z art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przepis ten określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi i nie ulega wątpliwości, że w świetle tego przepisu, jak również art. 28 kpa, podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi jest ten, kto posiada interes prawny.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie [...] nie posiadał interesu prawnego, lecz wyłącznie interes faktyczny wynikający z jego celów i zadań statutowych, a tym samym nie posiadał przymiotu strony.
Samo skierowanie decyzji do podmiotu nie będącego stroną postępowania administracyjnego i której to rozstrzygnięcie bezpośrednio nie dotyczy - nie może uzasadniać jej interesu prawnego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Fakt, że [...] nie miał w postępowaniu administracyjnym przymiotu strony i nie posiadał interesu prawnego ani w tym postępowaniu, ani we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję, która go nie dotyczyła w sposób bezpośredni, jak również w żadnym zakresie nie dotyczyła jego interesu prawnego i obowiązku, zdaniem Sądu, uzasadniał badanie sprawy wyłącznie pod względem formalnym, bez analizy merytorycznej, gdyż nie było takiej potrzeby ze względu na brak przepisu o charakterze materialnoprawnym do przyjęcia, że [...] jest stroną postępowania.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.