Uzasadnienie
B. N. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.
Na stronie skarżącej spoczywa w niniejszej sprawie obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania.
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje.
Skarżąca we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z 18-letnią córką. Rodzina utrzymuje się z renty skarżącej w wysokości 1 115,54 zł netto oraz alimentów w wysokości 350 zł uzyskiwanych przez córkę. Stałe miesięczne wydatki wynoszą około 670 zł. Wnioskodawczyni oraz córka żadnego majątku nie posiadają. Skarżąca jest osoba ciężko chorą.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi tylko zwolnienie od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że skarżąca spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Środki finansowe, jakimi aktualnie dysponuje 2-osobowa rodzina nie są znaczne, a po dokonaniu stałych miesięcznych opłat do dyspozycji pozostaje kwota 795,54 zł. Na jedną osobę w rodzinie przypada zatem 397,77 zł.
Strona nie posiada żadnych oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.