Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 kwietnia 2015 r. R. S., działając na podstawie art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zarządzenie Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2015 r. powierzające K. S. funkcję kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżący zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu naruszenie:
- - art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (zgodnie, z którym: "Do zadań wójta należy w szczególności zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych") w zw. z art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 163 ze zm.) (w myśl którego: "Osoby kierujące jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej są obowiązane posiadać co najmniej 3-letni staż pracy w pomocy społecznej oraz specjalizację z zakresu organizacji pomocy społecznej.").
W ocenie strony skarżącej, która brała udział w konkursie na kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., w wyniku którego na ww. stanowisko wybrano K. S., K. S. nie posiada wymaganego prawem stażu pracy w pomocy społecznej w myśl przepisu art. 122 ustawy o pomocy społecznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi oraz o solidarne zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wyjaśnił, że przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest zarządzenie Wójta, którego Wójt nie wydał. Organ wyjaśnił, że dokonał jedynie czynności materialno-technicznej w zakresie zatrudnienia K. S. na stanowisko kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., a następnie nastąpiło zawarcie umowy o pracę z ww., jako osobą wybraną w ramach naboru pracownika na stanowisko kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. W dalszej części odpowiedzi na skargę organ opisał jak doszło do zawarcia umowy o pracę z K. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) art. 3 § 2 zawiera zamknięty katalog aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, natomiast w § 3 tego artykułu znajduje się odesłanie do regulacji szczególnych, które przewidują drogę sądowoadministracyjną.
W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę na zarządzenie Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2015 r. powierzające K. S. funkcję kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. Jednak, jak wynika z odpowiedzi organu na skargę oraz z akt sprawy zaskarżone zarządzenie nie zostało wydane przez Wójta.
Zgodnie z treścią art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do zadań wójta należy w szczególności zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, w wyniku ogłoszenia Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2015 r. o naborze na wolne stanowisko pracy kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., komisja konkursowa wybrała spośród kandydatów na ww. stanowisko K. S. W dniu [...] kwietnia 2015 r. pomiędzy Urzędem Gminy w S. a K. S. zawarta została umowa o pracę. Wymienionemu powierzono obowiązki kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. W niniejszej sprawie brak jest zaskarżonego przez skarżącego zarządzenia Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2015 r. powierzającego K. S. funkcję kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. Tym samym nie istnieje, nie funkcjonuje w obrocie prawnym, akt, który byłby przedmiotem skargi. Wniesienie do Sądu skargi na nieistniejące zarządzenie jest niedopuszczalne, brak jest bowiem przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać ewentualnej ocenie Sądu. Powyższe czyni skargę R. S. niedopuszczalną.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 wskazanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.