Uzasadnienie
W dniu 2 lutego 2010 r. adwokat L. B. – pełnomocnik z urzędu J. B. – złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt jw., którym oddalono skargę J. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Wystąpiła również o zwrot wydatków w postaci uiszczonych opłat pocztowych za dwie przesyłki skierowane do skarżącej i jedną skierowaną do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, a złożony w tym zakresie wniosek udokumentowała przedstawiając kopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej o nr 127081640 oraz kopię zbiorczej książki nadawczej (dwie przesyłki o nr 126640639 i 126640640).
Jednocześnie pełnomocnik skarżącej zamieściła oświadczenie, zgodnie z którym koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały pokryte w całości lub w części oraz wyjaśniła, że sporządzoną opinię przesłała na adres skarżącej, na dowód czego załączyła ww. kopię potwierdzenia jej nadania przesyłką listową poleconą.
Nadto, do wniosku dołączyła kopię pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą (z datą wpływu do kancelarii na dzień 28 stycznia 2010 r.) oraz kopię skierowanego do skarżącej pisma z dnia 19 stycznia 2010 r., a także dowód uiszczenia przez skarżącą kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa.
W myśl zaś art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie przyznaje wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa.
Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W przypadku zaś sporządzenia przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie, przy czym ustalając, czy pomoc prawna została rzeczywiście udzielona można poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika.
W niniejszej sprawie okoliczność udzielenia pomocy prawnej została potwierdzona poprzez złożenie dowodu przesłania skarżącej sporządzonej opinii za pośrednictwem poczty.
Otóż w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł, a w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu, przy uwzględnieniu nakładu jego pracy, charakteru sprawy i wkładu pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia sprawy, wynosi 180 zł (§ 2 ust. 1, § 19 pkt 1 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "b" ww. rozporządzenia). Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z tych względów, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z powołanym § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia.
Udokumentowany wydatek adwokata na opłaty pocztowe zwrócono w oparciu o art. 250 ppsa i § 19 pkt 2 cyt. rozporządzenia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji.