Uzasadnienie
L. H. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej dnia [...] października 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie ustalenia inwalidztwa oraz związku inwalidztwa ze służbą w Policji. W uzasadnieniu zakwestionował stanowisko organu, że jego inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą.
Centralna Komisja Lekarska w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Komisja podniosła, że orzeczenia dotyczące związku choroby ze służbą (m. in dla celów emerytalno-rentowych) nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Nie mają bowiem samodzielnego bytu prawnego i są poddawane kontroli przez sądy powszechne w postępowaniu zainicjowanym odwołaniem od decyzji emerytalno-rentowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przede wszystkim należy wyjaśnić, że z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1822 ze zm.) wynika, że komisje lekarskie orzekają o zdolności kandydatów do służby, o zdolności funkcjonariuszy do służby, ale również o uznaniu funkcjonariuszy zwolnionych ze służby za inwalidów (niezdolnych do samodzielnej egzystencji) oraz o tym, czy stan zdrowia (inwalidztwo) funkcjonariusza (byłego funkcjonariusza) ma związek ze służbą, o zdolności do pracy funkcjonariuszy zwolnionych ze służby w celu określenia grupy inwalidzkiej. Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej może wiec dotyczyć zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, ale również ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, stopnia inwalidztwa m.in. dla celów emerytalno-rentowych.
Orzeczenia w przedmiocie ustalenia związku stanu zdrowia ze służbą czy stopnia inwalidztwa są poddawane kontroli sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w postępowaniach o świadczenia przysługujące z tego tytułu (odszkodowania, renty, emerytury). Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy o rozpoznania skargi na orzeczenie w tym zakresie (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lipca 2018 r. II SA/Wa 165/18 i powołane tam liczne orzecznictwo).
Przenoszą te uwagi natury ogólnej na grunt sprawy, należy stwierdzić, że będące przedmiotem skargi orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej zostało na skutek skierowania wystosowanego do komisji lekarskiej przez Zakład Emerytalno-Rentowy MSWiA. Orzeczenie to nie dotyczy ustalenia kategorii zdolności do służby ani kandydata ani funkcjonariusza w celu oceny, czy jest on zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. Skarżący nie został poddany badaniu jako kandydat do służby, nie został poddany badaniu także jako funkcjonariusz pełniący służbę. Skarżący służby nie pełni, nie zajmuje żadnego stanowiska, jest byłym funkcjonariuszem (zwolniony ze służby w dniu [...] maja 2015 r.). Skoro zaskarżone orzeczenie dotyczy związku stanu zdrowia skarżącego ze służbą w Policji, to z tego co już powiedziano, wynika, że skarga na to orzeczenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.