Uzasadnienie
[...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2010 r. nr [...]. Wskazał, że postanowieniem tym Prezydent RP "wykreślił jego nazwisko z postanowienia z dnia [...] marca 2009 r. nr [...]" o powołaniu go do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego [...].
Wnosząc o uchylenie postanowienia Prezydenta RP z dnia [...] września 2010 r. lub stwierdzenie jego nieważności, skarżący podniósł, że niedopuszczalność stosowania przepisów postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego w prezydenckiej procedurze nominacyjnej sędziów nie ma zastosowania w jego przypadku. Wskazał, że okoliczność, iż z dniem [...] marca 2009 r. został przeniesiony w stan spoczynku nie może być przesłanką do odmowy wręczenia aktu powołania na stanowisko sędziego [...].
W odpowiedzi na skargę Prezydent RP wniósł o jej odrzucenie, stwierdzając, że postanowienie Prezydenta RP o powołaniu do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego, jak również postanowienie o zmianie postanowienia wcześniejszego, nie stanowią żadnego z aktów lub czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z tego względu postanowienia te nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Podniósł również, że skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że odmowa powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego należy do prerogatyw Prezydenta, który przy wykonywaniu tej kompetencji nie pełni funkcji administracyjnej, to analogicznie za niedopuszczalną należy uznać skargę w sprawie zmiany postanowienia Prezydenta, dotyczącego nominacji sędziowskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozpatrywana sprawa ze skargi [...] dotyczy postanowienia Prezydenta RP w sprawie zmiany postanowienia o powołaniu do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego.
Należy stwierdzić, że przed Trybunałem Konstytucyjnym, pod sygnaturą SK 37/08, toczą się skargi, w których skarżący wnieśli o stwierdzenie, że art. 55 § 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych rozumiany w ten sposób, że dopuszcza możliwość niepowołania sędziego przez Prezydenta, pomimo wniosku Krajowej Rady Sądownictwa, jest niezgodny z następującymi przepisami Konstytucji: art. 179 (zasada powoływania sędziego przez Prezydenta RP na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa), art. 179 w związku z art. 2 i art. 7, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 (prawo do sądu), art. 60 (zasada dostępu do służby publicznej), art. 32 (zasada równości wobec prawa i niedyskryminacji w życiu społecznym), art. 30 (zasada ochrony, poszanowania i nienaruszalności przyrodzonej godności człowieka, zasada ochrony praw nabytych), art. 2 (zasada ochrony zaufania obywatela do państwa i zasada demokratycznego państwa prawa), art. 7 (zasada działania organów władzy publicznej na podstawie prawa), art. 10 ust. 1 (zasada trójpodziału władzy), art. 173 (zasada niezależności sądownictwa), art. 178 ust. 1 (zasada niezawisłości sędziowskiej).
W ocenie Sądu, rezultat toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miał kluczowe znaczenie dla wyniku rozpoznawanej sprawy, w zakresie dopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.