Uzasadnienie
I. T. wraz ze skargą na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Powyższy wniosek uzupełnił, składając wypełniony formularz PPF.
Wskazał, że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności w wymiarze 12 lat - w zakładzie karnym przebywa od 2006 r. Wyjaśnił, że nie ma żadnych środków finansowych, ponieważ z uwagi na brak pracy w zakładzie karnym nie jest zatrudniony. Podniósł, że przed osadzeniem był zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, a utrzymywał się z wynagrodzenia za prace dorywcze.
Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący od wielu lat przebywa w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony, a wcześniej był osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nadto wnioskodawca nie ma majątku ani oszczędności. W tej sytuacji należy uznać, iż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.