Uzasadnienie
R. M. w skardze na decyzję Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Powyższy wniosek uzupełnił, składając wypełniony formularz PPF, w którym wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Podał, że przebywa w izolacji, nie ma pracy ani dochodów, nie posiada również majątku ani oszczędności. Oświadczył, że od ponad 3 lat zalega z alimentami na dzieci - jest zobowiązany do płacenia alimentów w wysokości 1.200 zł miesięcznie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika i jest wiadome referendarzowi z urzędu, że skarżący od kilku lat przebywa w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony, nie posiada dochodów, majątku ani oszczędności. Nie może liczyć na pomoc rodziny, bowiem zalega z alimentami na dwoje dzieci, a żona wnioskodawcy zarabia około 1.000 zł miesięcznie i ponosi koszty utrzymania siebie i dzieci.
W tej sytuacji należy uznać, iż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.