Uzasadnienie
Komendant Główny Policji decyzją z [...] marca 2018 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm.), art. 6a, art. 95 oraz art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067) oraz § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. z 2013 r. poz. 1170), po rozpatrzeniu odwołania M.K., utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z [...] stycznia 2018 r. nr [...] o odmowie przydzielenia lokalu mieszkalnego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że M.K. ubiegał się o przydział lokalu mieszkalnego z zasobów Policji, składając do Komendanta [...] Policji wniosek w dniu [...] października 2013 r. oraz [...] grudnia 2014 r. Funkcjonariusz wystąpił również o skierowanie do zawarcia umowy najmu lokalu z zasobów [...]. Komendant [...] Policji [...] maja 2015 r. skierował funkcjonariusza do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. J. w W. odpowiadającego przysługującym mu normom zaludnienia. [...] lipca 2015 r. Urząd Dzielnicy [...] – Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] w W. wydał skierowanie w tej sprawie. Umowa najmu przedmiotowego lokalu została zawarta [...] lipca 2015 r. na okres trwania stosunku pracy na okres trzech lat.
Organ uznał, że skoro M.K. posiada w miejscu pełnienia służby wskazany w art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji lokal mieszkalny, to wypełniona została dyspozycja do negatywnego rozpoznania wniosku i tym samym brak jest podstaw do przydzielenia innego lokalu.
Organ stwierdził, że bez znaczenia dla realizacji prawa strony do lokalu mieszkalnego z zasobów Policji pozostaje okoliczność zawarcia umowy najmu na czas oznaczony, tj. czas trwania stosunku pracy, nie dłużej jednak niż trzy lata.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M.K. wniósł o uchylenie decyzji Komendanta Głównego Policji z [...] marca 2018 r. oraz decyzji organu pierwszej instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w szczególności art. 95 i 97 ust. 1 ustawy o Policji a także § 6 i § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów.
Skarżący stwierdził, że choć w miejscu pełnienia służby posiada lokal mieszkalny przy ul. J. [...] w W., to jednak nie jest to lokal mieszkalny uzyskany na podstawie przepisów ustawy o Policji oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r., ponieważ prawnym dysponentem przedmiotowego lokalu jest Miasto [...] W., które nie jest organem podległym ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Powyższy lokal zatem nie mieści się w definicji lokalu mieszkalnego, który opisany jest w art. 90 ustawy o Policji. Nie jest to lokal uzyskany na podstawie decyzji administracyjnej ani też tzw. lokal docelowy dla funkcjonariusza.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga oceniana wedle tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1996 r. o Policji, stanowiący podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi, że lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy.
Zgodnie z art. 88 powołanej ustawy, policjantowi przysługuje w służbie stałej prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której stale pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że M.K. zajmuje lokal mieszkalny nr [...] przy ul. J. w W. na podstawie umowy najmu zawartej [...] lipca 2015 r. z Miastem [...] W. – Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] w W. na czas trwania stosunku pracy, tj. trzech lat do [...] lipca 2018 r. Powierzchnia użytkowa przedmiotowego lokalu wynosi 95,50 m2, w tym mieszkalna - 69,01 m2. Lokal składa się z 3 pokoi - 69,01 m2, kuchni - 12,70 m2, przedpokoi - 9,27 m2, wc. - 0,88 m2, łazienki - 3,06 m2 pomieszczenia gospodarczego - 0,56 m2. Również nie ulega wątpliwości, że w lokalu tym skarżący zamieszkuje razem z żoną i dwiema córkami, a zatem zajmowana powierzchnia mieszkalna lokalu odpowiada liczbie przysługujących funkcjonariuszowi normom zaludnienia (5 norm).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem, ponieważ organ prawidłowo przyjął, że skoro funkcjonariusz posiada lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu w miejscowości pełnienia służby zgodny z normami powierzchni mieszkalnej, to tym samym należało odmówić przydzielenia lokalu mieszkalnego na podstawie art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji.
W tym stanie sprawy nie podzielając argumentów zawartych w skardze oraz uznając, że organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy jak również, że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów postępowania, a także dokonał prawidłowej wykładni przepisów ustawy o Policji mających zastosowanie wobec ustalonych okoliczności faktycznych sprawy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302, z późn. zm.).