Uzasadnienie
W. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2019 r. (nr[...]) o odmowie wydania zaświadczenia.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że W. L. w dniu [...] sierpnia 2018 r. zwrócił się do Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA o skierowanie do komisji lekarskiej MSWiA oraz o "ponowne ustalenie" prawa do renty inwalidzkiej.
Zakład Emerytalno-Rentowy MSWiA w odpowiedzi na to pismo przesłał skarżącemu druk zaświadczenia o stanie zdrowia (druk N-9) i poinformował W. L., że po wypełnieniu przez lekarza należy odesłać go do organu emerytalnego. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 481 ze zm.), do skierowania do komisji lekarskiej dołącza się w szczególności posiadane informacje i dokumenty, które dotyczą stanu zdrowia.
W dniu 31 grudnia 2018 r. W. L. złożył w Zakładzie Emerytalno-Rentowym MSWiA z "wezwanie" do wydania zaświadczenia potwierdzającego obowiązek "sporządzenia i odesłania" do Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA druku N-9.
Pismem z [...] stycznia 2018 r. Zakład Emerytalno-Rentowy MSWiA poinformował W. L. o treści art. 29 ustawy o komisjach lekarskich, natomiast postanowieniem z [...] lutego 2019 r. (nr [...]) wydanym na podstawie art. 217 § 2 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 219 k.p.a. odmówił wydania skarżącemu zaświadczenia o żądanej treści.
W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor ZER MSWiA podał, że według art. 217 § 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się, jeżeli: urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (pkt 1) oraz gdy wnioskujący o jego wydanie ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (pkt 2). W rozpatrywanej sprawie żadna z tych przesłanek (podstaw) wydania zaświadczenia nie występuje, ponieważ żaden przepis prawa nie wymaga wydania zaświadczenia żądanego przez wnioskodawcę a ponadto nie ma on również interesu prawnego w jego uzyskaniu (złożył do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odwołanie od decyzji pozbawiającej go prawa do renty inwalidzkiej, postępowanie obecnie się toczy).
W. L. wniósł w dniu 7 marca 2019 r. zażalenie na postanowienie organu I instancji. Żalący się zarzucił organowi I instancji "błędne ustalenie stanu faktycznego i błędną ocenę prawną postępowania administracyjnego". Zdaniem skarżącego Dyrektor ZER MSWiA "nie działał wnikliwie i prowadził wadliwie postępowanie dowodowe" oraz naruszył art. 122c § 1 w związku z art. 61a k.p.a. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia organu I instancji, ewentualnie o jego zmianę.
Po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z [...] maja 2019 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ II instancji w uzasadnieniu postanowienia powołał się na przepis art. 217 § 2 k.p.a. i podzielił stanowisko organu I instancji, że nie ma podstaw do wydania skarżącemu zaświadczenia potwierdzającego obowiązek "sporządzenia i odesłania" do Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA druku N-9. W. L. nie ma bowiem na swój interesu prawnego w uzyskaniu żądanego zaświadczenia, a po wtóre urzędowego potwierdzenia faktów lub stanu prawnego, których się domaga, nie wymaga żaden przepis prawa. Z tego powodu wniosek skarżącego o wydanie zaświadczenia nie mógł zostać uwzględniony.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ podał, że zaświadczenie jest jedynie urzędowym potwierdzeniem informacji posiadanych przez organ, które wynikają z prowadzonych przez niego rejestrów, ewidencji lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Procedura wydawania zaświadczeń ma charakter uproszczony w stosunku do administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego. Postępowanie wyjaśniające w takich sprawach jest ograniczone, jego przedmiotem mogą być co najwyżej okoliczności wynikające z ewidencji, rejestrów i innych danych. W tym postępowaniu nie jest dopuszczalne dokonywanie jakichkolwiek ustaleń faktycznych i dokonywanie ocen prawnych nie wynikających z danych ewidencyjnych.
W. L. w skardze na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2019 r. (nr [...]) zarzucił, ze zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 10 § 1, art. 50 § 1, art. 75, art. 77 § 1, art. 107 § 3 oraz art. 217 i art. 218 k.p.a. i wniósł o jego uchylenie oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z [..] lutego 2019 r. (nr [...]).
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, co oznacza, że skarga W. L. jest nieuzasadniona.
Zgodnie z art. 217 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie, gdy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Należy przypomnieć, że zaświadczenie stanowi urzędowe potwierdzenie, w formie pisemnej, okoliczności faktycznych lub prawnych. Jest ono aktem wiedzy, a nie aktem woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego - nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani też nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. W przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 k.p.a. (jeżeli o zaświadczenie ubiega się osoba ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego), organ administracji publicznej jest obowiązany wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w ego posiadaniu.
Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. W tym postępowaniu nie ma zastosowania zasada określona w art. 75 k.p.a. - dopuszczenia jako dowodu wszystkiego, co może się przyczynić do załatwienia sprawy. W ramach postępowania wyjaśniającego organ jest obowiązany jedynie zbadać czy dokumenty będące w posiadaniu organu dopuszczają wydanie zaświadczenia o żądanej treści. NSA w wyroku z 21 stycznia 1997 r., SA/Łd 3105/95 (OSP 1998 r, z, 6, poz. 106) wyjaśnił, że określenie "danych znajdujących się w jego posiadaniu", użyte w art. 218 § 1 k.p.a., nie może być rozumiane dowolnie i rozszerzająco, przez obejmowanie nim także danych dostarczonych właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o zaświadczenie w celu potwierdzenia faktów z tych danych wynikających".
Sąd podziela zapatrywanie organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że skarżący ubiegając się o wydanie zaświadczenia nie wykazał swojego interesu prawnego w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Nie wskazał konkretnego postępowania administracyjnego, w którym jego interes prawny wymagałby legitymowania się wskazanym wyżej zaświadczeniem. Sąd dodaje, że urzędowego potwierdzenia faktów (stanu prawnego) objętych wnioskiem skarżącego o wydanie zaświadczenia, nie wymaga żaden przepis prawa.
W świetle powyższego zaskarżone postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia jest zgodne z prawem. Można powtórzyć, odnosząc się do zarzutów skargi, że w postępowaniu o wydanie zaświadczenia nie jest dopuszczalne dokonywanie, jakichkolwiek ustaleń faktycznych, gdyż postępowanie wyjaśniające ograniczone jest do stwierdzenia, czy dokumenty będące w posiadaniu organu dopuszczają wydanie zaświadczenia o żądanej treści.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że skarga jest niezasadna i dlatego na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), została oddalona.