Uzasadnienie
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 k.p.a.).
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została przesłana na adres przedstawiciela ustawowego skarżącej D. K. Odbiór decyzji potwierdzony został przez A. K., ze wskazaniem osoby doręczającej, iż jest to pełnoletni domownik.
Tymczasem z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika (karta nr 1 akt – wniosek o przyznanie stypendium szkolnego), że A. K. urodziła się w dniu [...] grudnia 1995 r. A. K. jest więc osobą małoletnią. Nie jest to zatem dorosły domownik w rozumieniu art. 43 k.p.a. i w związku tym do rąk tej osoby nie można było dokonać doręczenia. Zaznaczyć przy tym należy, że pojęcie "dorosły", użyte w art. 43 k.p.a. jest tożsame z pojęciem pełnoletni użytym w art. 10 § 1 Kodeksu cywilnego (por. postanowienie Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 3 grudnia 1993 r., sygn. akt SA/Po 1931/93, ONSA 1995, Nr 2, poz. 53).
W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona i w związku z tym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie będzie możliwe dopiero po prawidłowym doręczeniu zaskarżonej decyzji.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.