Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 5 grudnia 2019 r. skarżący [...] (reprezentowany przez radcę prawnego [...]) złożył oświadczenie o cofnięciu skargi i wniósł o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie.
Pełnomocnik organu nie sprzeciwił się temu wnioskowi, pozostawiając go do uznania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Według art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu, dokonane na rozprawie cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec braku okoliczności, które mogłyby uzasadniać uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd umorzył postępowanie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a.