Uzasadnienie
W dniu 20 maja 2008 r. B. B. wniósł osobiście, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia pożyczki na rozpoczęcie działalności gospodarczej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia ww. skargi. Z akt administracyjnych wynika, iż skarżący odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 28 marca 2008 r.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi B. B. podał, iż powodem uchybienia trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi było błędne przekonanie, iż wniesienie jej do Sądu będzie wiązało się z koniecznością uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 400 zł. Stwierdził, iż z uwagi na sytuację finansową i rodzinną nie był w stanie ponieść takich kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści przepisu art. 87 § 2 powołanej ustawy przywrócenie terminu podlega ocenie pod kątem uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego oraz zachowania wymogów formalnych do złożenia tego wniosku.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.
Zdaniem Sądu wskazana przez skarżącego okoliczność nie stanowi o braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Nie wykazał on bowiem staranności przy prowadzeniu swojej sprawy. Skarżący mógł w jakikolwiek sposób, przed złożeniem skargi lub w skardze, poinformować Sąd o niemożności uiszczenia wpisu sądowego. Wówczas uzyskałby informację, iż jest on z tego obowiązku zwolniony na podstawie art. 239 pkt. 1 lit b cytowanej ustawy i brak środków finansowych na opłacenie kosztów sądowych nie stanowi przeszkody do skutecznego złożenia ww. skargi.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.