Uzasadnienie
W dniu 17 marca 2008 r. B. G. skierował przeciwko Najwyższej Izbie Kontroli pozew do Sądu Rejonowego [...] w P., Wydział [...] Pracy, z którego treści nie wynikało, czego dotyczy roszczenie. Na rozprawie w dniu [...] listopada 2008 r. w sprawie sygn. akt [...] powód wyjaśnił, że odwołuje się od decyzji Prezesa Najwyższej Izby Kontroli o rozwiązaniu z nim stosunku pracy. W związku z powyższym Sąd Rejonowy [...] w P. postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. przekazał sprawę według właściwości rzeczowej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 26 marca 2009 r. przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu miejscowo i rzeczowo.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska procesowego organ podał, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w toku postępowania administracyjnego, albowiem stronie przysługiwało prawo do zwrócenia się do Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak B. G. z prawa tego nie skorzystał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Oznacza to, że możliwość rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny istnieje dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie przysługujące jej środki zaskarżenia.
Wniesiona przez B. G. skarga dotyczy decyzji Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia [...] września 2007 r. nr [...], mocą której organ, działając na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2001 r. Nr 85, poz. 937 ze zm.), rozwiązał ze skarżącym stosunek pracy z dniem [...] stycznia 2008 r. Skarżący w przypadku niezadowolenia z decyzji, mógł wyrazić swoją dezaprobatę, kierując do Prezesa Najwyższej Izby Kontroli przysługujący mu środek zaskarżenia (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), o czym został prawidłowo pouczony w przedmiotowej decyzji.
W sytuacji gdy przedmiotem skargi strona czyni decyzję, co do której nie wyczerpano administracyjnego toku instancji, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.