Uzasadnienie
T. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowym oświadczeniu ustalono, co następuje.
Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie uzyskuje żadnych dochodów. Pozostaje w związku małżeńskim z J. S. Z mężem, według oświadczenia, jest w separacji, która nie została orzeczona sądownie. Dochód miesięczny brutto uzyskiwany przez męża wynosi 2.500 zł. Majątek stanowią dwa mieszkania o powierzchni 50 m2 oraz 28 m2 (lokal kupiony w wyniku realizacji książeczek mieszkaniowych). Opłaty mieszkaniowe ponoszone są przez męża. Strona oświadczyła, że częściowo utrzymuje się z pomocy rodziny.
Na wezwanie z dnia 1 grudnia 2009 r. dotyczące wysokości stałych wydatków oraz posiadanych oszczędności skarżąca podała, że opłaty za mieszkanie wynoszą odpowiednio: 389,24 zł czynsz, woda i energia elektryczna – 190 zł; w drugim lokalu czynsz wynosi 219, 78 zł, gaz 39,69 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada oszczędności.
Odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wskazania wymaga, że strona nie ma obowiązku – na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – uiszczania kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu, co stwierdzone zostało już w postanowieniu referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2009 r.
Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b powołanej ustawy orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu.
Z informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy i dodatkowym oświadczeniu wynika, że skarżąca spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja finansowa strony jest aktualnie trudna. Dochód pozostający w gospodarstwie domowym po dokonaniu stałych opłat mieszkaniowych wynosi około 1.000 zł netto. Na jedną osobę w gospodarstwie przypada zatem około 500 zł. Biorąc pod uwagę powyższe oraz okoliczność, że skarżąca, w związku z sytuacją osobistą, korzysta z pomocy finansowej rodziny stwierdzić należy, że nie dysponuje ona środkami pozwalającymi na ustanowienie adwokata z wyboru. Strona nie ma także żadnych oszczędności, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w pkt. 2 postanowienia.