Uzasadnienie
Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w S. nakazem z dnia [...] października 2008 r. nr rej. [...], wydanym na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589), nakazał właścicielowi [...] w B. [...], W. W., wstrzymanie eksploatacji mieszarki oznaczonej nr zakładowym 5-106, ze względu na wykonywanie czynności ręcznego wybierania masy za pomocą skrętu tułowia, w odchylaniu tułowia pracownika przekraczającego 45˚ oraz znajdowania się ciała pracownika w niestabilnej pozycji, a Okręgowy Inspektorat Pracy w B. po rozpoznaniu odwołania W. W. decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr rej. [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, nakaz ten utrzymał w mocy.
Zgodnie z pouczeniem W. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy od decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] grudnia 2008 r., zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 11 pkt 3 powołanej ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, a ponadto art. 107 § 2 pkt 1 Kodeksu pracy.
Zarzucił także naruszenie przepisów postępowania, a to art. 10, 75 § 1, 79 i 89 Kpa. Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanego nią w mocy nakazu Inspektora Pracy z dnia [...] października 2008 r.
W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy w B. decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr rej. [...] wydaną na podstawie art. 154 § 1 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymany nią w mocy nakaz Inspektoratu Pracy z dnia [...] października 2008 r. Od tej decyzji W. W. złożył odwołanie z dnia 12 lutego 2009 r. do Głównego Inspektora Pracy zarzucając rażące naruszenie art. 154 § 1 Kpa poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie, oraz 19 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy i na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 10 marca 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt: II SA/Bd 128/09 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wstrzymania określonych prac i eksploatacji urządzeń postanowił umorzyć postępowanie.
W uzasadnieniu podał, że wobec uchylenia zaskarżonej decyzji przez Okręgowego Inspektora Pracy w B., decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. postępowanie stało się bezprzedmiotowe, stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ppsa. Postanowienie jest prawomocne, dlatego też W. W. pismem z dnia 27 marca 2009 r. wycofał odwołanie.
W odpowiedzi Główny Inspektor Pracy postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] wydanym na podstawie art. 123 § 1 oraz art. 137 Kpa odmówił uwzględnienia cofnięcia odwołania. W uzasadnieniu podał uwzględnienie wniosku o wycofanie odwołania skutkowałoby utrzymaniem w mocy decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] wydanej z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), w dalszej treści uzasadnienia zwanej ustawą ppsa.
Główny Inspektor Pracy po rozpoznaniu odwołania W. W. i decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, uchylił zaskarżoną decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w całości i umorzył postępowanie w sprawie uchylenia decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr rej. [...] oraz poprzedzającego ją nakazu Inspektora Pracy z dnia [...] października 2008 r. nr rej. [...], części dotyczącej wstrzymania eksploatacji mieszarki oznaczonej nr zakładowym 5-106. W uzasadnieniu podał, że decyzja Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] lutego 2009 r. nr rej. [...] jest wadliwa, bowiem w tej sprawie nie było możliwości wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie uchylenia decyzji ostatecznej Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr rej. [...], po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przez W. W., ani tym bardziej możliwości wydania rozstrzygnięcia w tej sprawie po wszczęciu postępowania przed rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. W. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz postanowienia wydanego przez Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 138 § 1pkt 3 w związku z art. 105 § 1 Kpa, oraz art. 54 § 3 ppsa.
Zdaniem skarżącego bezpodstawnym było zastosowanie przez Głównego Inspektora Pracy art. 137 zd. 2 Kpa, w sytuacji gdy decyzja Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] została poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który orzekał w sprawie o sygn.akt: II SA/Bd 128/09 i nie dopatrzył się przesłanek wskazanych przez Głównego Inspektora Pracy. Przeciwnie uznał skuteczność tej czynności prawnej.
W konsekwencji – zdaniem skarżącego uzasadniony jest zarzut naruszenia przez Głównego Inspektora Pracy postanowień z art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 105 § 1 Kpa, a to odmową umorzenia postępowania odwoławczego z powodu jego bezprzedmiotowości.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Pracy, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy, z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustrojów sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjnej sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Rozpoznając skargę W. W. pod tym kątem Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn niż w skardze powołano art. 134 ppsa.
Zgodnie z art. 127 § 1 Kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji: Prawo odwołania służy od decyzji. W nauce i orzecznictwie ukształtowany został pogląd, że bez znaczenia jest nazwa nadania rozstrzygnięciu, a zatem czy organ nadał rozstrzygnięciu nazwę decyzji, czy np.: zezwolenia, nakazu, pozwolenia itp. Kryterium kwalifikującym akt organu do kategorii decyzji będzie zewnętrzna władza i jednostronne rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach jednostki, spełniające wymagania tego minimum elementów przewidzianych przez przepisy prawa procesowego, które będzie jeszcze wystarczające, żeby zaliczyć akt do decyzji w obrocie prawnym. W razie zatem gdy czynności wobec strony postępowania rozstrzygającej o jej prawach i obowiązkach, organ nie wydał nazwy "decyzja’’ nie ma to znaczenia prawnego dla prawa odwołania.
Poza sporem pozostaje, że w sprawie dotyczącej eksploatacji mieszarki oznaczonej nr zakładowym 5-106 (znajdującej się w [...], B. [...] należącym do W. W.) wydany został nakaz Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w S. – jako organ I instancji. W nakazie zawarto pouczenie o możliwości złożenia odwołania w trybie art. 129 § 1 Kpa do Okręgowego Inspektora Pracy. Jako organ II instancji – odwoławczy orzekał w tej sprawie Okręgowy Inspektor Pracy w B. decyzjami z dnia [...] grudnia 2008 r. nr rej. [...], a następnie decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr rej. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy prawomocnym postanowieniem z dnia 10 marca 2009 r., w sprawie o sygn.akt II SA/Bd 128/09 orzekał w przedmiocie nakazu o wstrzymanie eksploatacji tej mieszarki.
Zgodnie z art. 170 ppsa orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe. Od decyzji organu odwoławczego – stosownie do postanowień art. 52 i następne ppsa, przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie Główny Inspektor Pracy zaskarżoną decyzją rozpoznał odwołanie od decyzji organu II instancji, zatem została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kpa.
W tym stanie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c orzekł jak w punkcie 1 sentencji. W związku z ustaleniami Sądu w niniejszej sprawie, należało uchylić postanowienie Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], a to celem ponownego rozważania przez organ bezprzedmiotowości postępowania w tej sprawie. Dlatego też Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 oraz 205 § 2 ppsa.