Uzasadnienie
J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] przedmiocie nakazu opróżnienia i przekazania w stanie wolnym lokalu mieszkalnego mieszczącego się przy ul. [...] w [...].
W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący nadmienił, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie pozbawieniem go mieszkania, zatem stanie się osobą bezdomną. W uzasadnieniu skargi wskazał natomiast, że jest osobą nieporadną życiowo oraz znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, bowiem uzyskiwane wynagrodzenie, które miesięcznie nie przekracza kwoty 1500 zł netto w całości wydatkowane jest na zaspokajanie bieżących potrzeb takich jak wyżywienie, opłaty za mieszkanie, odzież, środki czystości. Natomiast we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że mieszka sam i nikt nie pomaga mu finansowo.
Organ w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy).
Należy podkreślić, że w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wynikających z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie.
Sąd ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia.
Z treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skargi oraz wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że lokal mieszkalny, którego dotyczy decyzja nakazująca opróżnienie jest jedynym miejscem zamieszkania skarżącego. Skarżący nie dysponuje też prawem do innego lokalu mieszkalnego. Nadmienić należy, że w sprawie wykazane zostało, że J. B. nie posiada również środków na zakup lub wynajęcie innego lokalu mieszkalnego. Wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem sprawy, pozbawiłoby skarżącego jedynego miejsca zamieszkania co w konsekwencji mogłoby spowodować jego bezdomność, czyli trudny do odwrócenia skutek.
W niniejszej sprawie zasadne jest zatem zastosowanie ochrony tymczasowej - wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.