Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 2 i art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), stwierdziło niedopuszczalność odwołania A. R. od pisma Naczelnika Wydziału [...] dla Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...].
W motywach uzasadnienia organ wskazał, że A. R. w dniu [...] stycznia 2012 r., na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz.1198 ze zm.), wystąpił do Urzędu [...] dla Dzielnicy [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie zgłoszenia z dnia [...] listopada 2011 r., dotyczącego reklamy [...] wraz z załącznikami, a także innych zgłoszeń w tej sprawie, bądź pozwoleń na budowę. Podał, że w odpowiedzi na ten wniosek Naczelnik Wydziału [...] dla Dzielnicy [...], pismem z dnia [...] lutego 2012 r. udzielił wnioskodawcy odpowiedzi, informując, że w dniu [...] listopada 2011 r. [...] S.A. zgłosiła zamiar wykonania robót budowlanych, polegających na wymianie reklamy [...], zamiast poprzedniej [...], na dotychczasowej konstrukcji dachowej na dachu budynku przy ul. [...] w [...]. W piśmie wskazano, że w ustawowym terminie organ nie wniósł sprzeciwu od zgłoszonego zamiaru.
Jednocześnie stwierdzono, że złożone zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych nie ma cech dokumentu urzędowego – jest jedynie oświadczeniem woli i dlatego nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. W załączeniu przekazano stronie kopię decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] października 1996 r. zatwierdzającej projekt i zezwalającej na zamontowanie reklamy [...] na dachu budynku przy ul. [...] w [...] oraz kopię projektu stanowiącego załącznik do tej decyzji.
Organ po rozpoznaniu odwołania A. R. od powyższego pisma stwierdził, że nie jest ono decyzją administracyjną, co wyłącza możliwość prowadzenia postępowania odwoławczego. Wskazał ponadto, że strona ma możliwość zakwestionowania stanowiska organu, wyrażonego w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r., poprzez wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu w przedmiocie złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2012 r. stało się przedmiotem skargi A. R. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, skarżący zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 4a ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieuwzględnienie i błędną oceną przesłanek dotyczących udzielenia informacji publicznej w żądanym zakresie, a w konsekwencji pozbawienie możliwości prowadzenia postępowania odwoławczego, co stanowi naruszenie konstytucyjnych praw strony, określonych w art. 61 Konstytucji RP.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację powołaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena legalności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], stwierdzającego niedopuszczalność odwołania skarżącego od pisma Naczelnika Wydziału [...] dla Dzielnicy [...], z dnia [...] lutego 2012 r., informującego, iż wniosek o wydanie kserokopii zgłoszenia robót budowlanych nie stanowi informacji publicznej.
Należy stwierdzić, że organ odwoławczy, do którego wniesiono środek zaskarżenia obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek odwoławczy jest dopuszczalny i czy wniesiony został z zachowaniem ustawowego terminu, co jest warunkiem skuteczności tej czynności procesowej.
Stosownie do art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), odwołanie przysługuje jedynie od decyzji administracyjnych. Zasadnie zatem organ stwierdził niedopuszczalność odwołania od pisma mającego wyłącznie informacyjny charakter.
Zgodzić się należy z organem, że jeżeli żądana informacja nie stanowi informacji o sprawach publicznych, załatwienie zgłoszonego wniosku następuje w drodze pisma informującego. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, decyzja może być wydana wówczas, gdy organ odmawia udostępnienia informacji publicznej lub umarza postępowanie w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy. Innymi słowy, decyzja jest wydawana wówczas, gdy istnieje możliwość zastosowania przedmiotowej ustawy. W przeciwnym razie, jeżeli żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powiadamia jedynie wnoszącego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa.
Należy również podkreślić, że w niniejszej sprawie kontrola mogła dotyczyć jedynie zasadności podjętego przez organ postanowienia o niedopuszczalności odwołania, które – w ocenie Sądu – nie narusza wskazanych w skardze przepisów prawa. Postanowienie to, wydane w trybie art. 134 k.p.a., ma charakter wyłącznie procesowy, dlatego nie jest możliwe merytoryczne ustosunkowanie się do kwestii, czy złożone zgłoszenie budowlane stanowi, czy też nie informację publiczną.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.