Uzasadnienie
S. K. w skardze z dnia 5 maja 2017 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację finansową.
Powyższy wniosek uzupełniła składając wypełniony formularz PPF.
Wnioskodawczyni w nadesłanym formularzu wskazała, że pochodzi z [...] i studiuje na Uniwersytecie [...]. Jest siostrą zakonną i ślubowała ubóstwo, zatem wszystkie swoje zarobki, tj. 300-400 zł miesięcznie, przekazuje zakonowi. Wyjaśniła, że od zakonu otrzymuje jedynie taką kwotę, która wystarcza na opłacenie studiów oraz przyjazdy do Polski na zajęcia. Podała, że nie zna języka polskiego, dlatego korzystała z pomocy koleżanki (doktorantki prawa). Nie posiada majątku ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy o sygn. II SA/Wa 882/17, złożonych w związku z ubieganiem się przez wnioskodawczynię o przyznanie stypendium socjalnego wynika, że wnioskodawczyni jest siostrą zakonną, żyje w zakonie i otrzymuje wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia jako zakrystianka w parafii [...], na podstawie umowy o pracę od [...] stycznia 2008 r. Miesięczne wynagrodzenie wnioskodawczyni w okresie od stycznia 2015 r. do września 2016 r. wynosiło od 272 zł do 407 zł. Z oświadczenia wnioskodawczyni wynika, że całość wynagrodzenia przekazuje ona zakonowi, zaś zakon finansuje jej studia oraz przejazdy do Polski na zajęcia. W związku z powyższym wnioskodawczyni nie ma żadnych środków na pokrycie kosztów postępowania.
Należało więc uznać, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.