Uzasadnienie
J. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku.
Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje.
Skarżący we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną. Małżonkowie utrzymują się ze świadczeń rentowych w łącznej wysokości 1.763 zł brutto miesięcznie. Na podstawie kserokopii decyzji ZUS z dnia [...] maja 2011 r., znajdującej się w aktach postępowania sądowego, ustalono, że skarżący uzyskuje rentę w wysokości 814,60 zł netto miesięcznie. Na stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym składają się: opłata mieszkaniowa, opłata za gaz, energię elektryczną i leki. Wysokości wydatków nie podano. Majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 48 m2. Innego majątku, w tym oszczędności strona nie posiada.
Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku stwierdzić należy, że wnioskodawca spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Rodzina utrzymuje się wyłącznie z niewielkich rent. Skarżący, który jest osobą o częściowej niezdolności do pracy ponosi, poza opłatami za mieszkanie, gaz i energię elektryczną, również wydatki na leki. Choć w formularzu nie wskazano wysokości wydatków, stwierdzić należy, że dochód, jakim wnioskodawca i jego żona dysponują przed uiszczeniem opłat, tj. około 800 zł netto na osobę w rodzinie, nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i rodziny. Wnioskodawca nie posiada oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na ustanowienie adwokata z wyboru.
Z uwagi na to, że przy wnoszeniu środka odwoławczego od wyroku Sądu
I instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, skarżącemu należało przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.