Uzasadnienie
E. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Sąd pismem z dnia 18 czerwca 2009 r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez jej podpisanie i zwrot do Sądu. Ponadto z akt administracyjnych wynikało, iż pod numerem i datą wskazaną przez skarżącą zostały wydane dwie decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - jedna odmawiająca przyznania świadczenia w drodze wyjątku skarżącej i druga - odmawiająca przyznania świadczenia w drodze wyjątku małoletnim dzieciom skarżącej. Dlatego też Sąd wezwał E. G. do wskazania, czy skarży ona obie te decyzje, czy tylko jedną z nich.
Pomimo prawidłowego doręczenia skarżącej pisma Sądu w dniu 23 czerwca 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), skarżąca do dnia dzisiejszego nie wykonała powyższego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać m.in.: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Ponadto każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 cytowanej ustawy). Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skoro E. G. prawidłowo wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie nie podpisała skargi i dodatkowo nie wyjaśniła, czy składa ona skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą przyznania jej świadczenia w drodze wyjątku, czy też decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą przyznania świadczenia w drodze wyjątku jej małoletnim dzieciom, to skargę jej należało odrzucić.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.