Uzasadnienie
M. J. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną – M. J. Podniósł, że obecnie jest osobą bezrobotną z prawem do zasiłku w wysokości około 1.000 zł brutto - 844 zł netto. Podał, że na dochód rodziny składa się również wynagrodzenie żony za pracę w wysokości 1.864 zł brutto – 1.365 zł netto.
Wnioskodawca oświadczył, że oprócz mieszkania z zasobów R.TBS nie posiada wraz z żoną żadnego majątku ani oszczędności.
Wskazał, że stałe koszty utrzymania jego gospodarstwa domowego wynoszą około 1.300 zł i należą do nich opłaty za: mieszkanie w wysokości 651,21 zł, energię elektryczną - 191 zł za dwa miesiące, telewizję i internet – 85 zł, telefon komórkowy - około 100 zł, telefon stacjonarny - około 50 zł, butlę z gazem – 50 zł. Podał również, że żona spłaca pożyczkę z zakładu pracy w wysokości 200 zł miesięcznie.
Złożony wniosek uzupełnił pismem z dnia 23 czerwca 2014 r., do którego załączył szereg dokumentów, potwierdzających przedstawioną sytuację majątkową.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącego nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie żony za pracę oraz zasiłek dla bezrobotnych, który otrzymuje wnioskodawca – łącznie około 2.000 zł netto miesięcznie, z czego około 1.300 zł wynoszą stałe koszty utrzymania.
Biorąc pod uwagę osiągane dochody, oznacza to, że na codzienne utrzymanie dwóch dorosłych osób pozostaje około 700 zł miesięcznie. W związku z powyższym trzeba uznać, iż w niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.