Uzasadnienie
W związku ze złożoną skargą J. G. skierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca podał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Jego majątek stanowi kawalerka o powierzchni [...] m2. Wnioskodawca ujawnił, że nie ma dostępu do konta bankowego, a jego oszczędności stanowią "grosze polskie". Wskazał, że nie uzyskuje żadnego dochodu, gdyż został odcięty od rynku pracy. Ujawnił również, że ponosi wydatki na opłacenie mieszkania w kwocie [...] zł, opłacenie gazu w kwocie [...] zł, opłacenie prądu w kwocie [...] zł. J. G. ujawnił również, że ponosi koszty leczenia, rehabilitacji. Wnioskodawca oświadczył, że nie może potwierdzić czy pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy o których mowa, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a.). I tak w myśl przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., zmienionego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) i mającego zastosowanie w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 2 tej ustawy, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej.
Analizując charakter sprawy nie ulega wątpliwości, że skarga J. G. mieści się w katalogu takich spraw. W rezultacie, skarżący w granicach niniejszej sprawy jest z mocy prawa zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącego kosztów sądowych, rozpoznanie wniosku w tym zakresie jest zbędne (art. 249 a p.p.s.a.).
Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analizując przedstawioną wyżej sytuację majątkową strony referendarz doszedł do przekonania, że J. G. spełnia przesłanki do uwzględnienia jego wniosku i przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Z akt sprawy wynika, że skarżący z dniem 18 czerwca 2014 r., został uznany za osobę bezrobotną. Od tego dnia przyznano mu również zasiłek w wysokości [...] zł brutto miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku oraz z wysokości [...] zł brutto miesięcznie w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku. Z uwagi na to, że w dniu 14 grudnia 2015 r., zostało wobec skarżącego wydane skierowanie do pracy do pracodawcy, jednak ten odmówił podjęcia zatrudnienia. W związku z powyższym Prezydent [...] decyzją z dnia 11 marca 2016 r., orzekł o utracie przez skarżącego statusu bezrobotnego z dniem 16 grudnia 2015 r.
Jednocześnie ze złożonego oświadczenia majątkowego wynika, że wnioskodawca nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów i oszczędności. W tej sytuacji referendarz sądowy uznał, że J. G. wykazał, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla swojego utrzymania.
Z tego względu, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. b i art. 246 § 1 pkt 2 w zw.
z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.