Uzasadnienie
A.P. wraz ze skargą na rozstrzygnięcie Komisji Stypendialnej dla Studentów Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie przyznania stypendium socjalnego wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia z dnia 6 czerwca 2018 r. przesłano skarżącej formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W dniu 11 lipca 2018 r. skarżąca nadesłała wypełniony formularz PPF.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, po operacji kręgosłupa z wszczepionym implantem, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jej jedynym źródłem utrzymania było do dnia 30 czerwca 2018 r. stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w kwocie 400 zł miesięcznie. Zaznaczyła, że obecnie nie ma żadnego źródła utrzymania i oczekuje na rozpoznanie wniosku o przyznanie jej stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Do wniosku dołączyła kserokopie dokumentów, dotyczących jej sytuacji finansowej.
Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku skarżąca jest osobą niepełnosprawną, obecnie nie uzyskuje dochodu (do dnia 30 czerwca 2018 r. pobierała stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w wysokości 400 zł, obecnie oczekuje na przyznanie przedmiotowego świadczenia), a także nie posiada majątku ani oszczędności.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację finansową i zdrowotną skarżącej należy stwierdzić, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.