Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 11 października 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 901/18

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia [...] marca 2018 r. P. S. (dalej jako "skarżący", "strona skarżąca" lub "wnioskodawca") zwrócił się do Zarządu Polskiej Federacji [...] (dalej jako "organ") o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie danych odnoszących się do ilości postępowań w sprawie oceny prawidłowości operatów szacunkowych, prowadzonych na podstawie art. 147 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zostało przeprowadzonych przez Komisję Arbitrażową Polskiej Federacji [...] w latach 2014, 2015, 2016, 2017; ile spośród ww. postępowań zostało zakończonych wydaniem negatywnej oceny oraz ile zakończonych wydaniem pozytywnej oceny; wskazanie wpływów osiągniętych przez Polską Federację [...] z tytułu zawartych umów o dokonanie oceny prawidłowości operatów szacunkowych w latach 2014-2017 oraz podanie informacji o wynagrodzeniu członków Komisji arbitrażowej z tytułu dokonania oceny prawidłowości operatu szacunkowego w latach 2014-2017, wskazanie czy wynagrodzenie jest stałe czy wyliczane indywidualnie do każdego postępowania, jeżeli stałe to wniósł o podanie jego wysokości, a jeżeli wyliczane w każdej sprawie, to wniósł o podanie wzoru jego wyliczenia. Wniósł o podanie wskazanych informacji na podany adres e-mail.

W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia [...] marca 2018 r. Polska Federacja [...] poinformowała wnioskodawcę, że nie znajduje podstaw prawnych do zajęcia przez organ stanowiska w niniejszej sprawie, ponieważ żądane informacje, nie spełniają definicji - informacji publicznej- w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2017 r., poz. 933 - dalej jako "u.d.i.p."). Ponadto, w celu ukierunkowania wnioskodawcy, wskazała źródła prawne odwołujące się do zagadnień poruszonych w podanych pytaniach.

P. S., reprezentowany przez adwokata" pismem z dnia 10 maja 2018 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie na "decyzję" o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Zarzucając organowi naruszenie art. 1 ust. 1 i ust. 6 u.d.i.p. poprzez uznanie, że żądane przez skarżącego informacje nie spełniają definicji informacji publicznej oraz art. 2 ust. 2 u.d.i.p. poprzez uzależnienie udzielenia informacji publicznej od wykazania interesu prawnego w jej uzyskaniu, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Polska Federacja [...] w [...] wniosła ojej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) (1) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów Jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzania postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3.).

Z powyższego zatem wynika, że działanie organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), którego nie można sklasyfikować jako jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., nie podlega kontroli sądowej, a podjęte próby jej zainicjowania poprzez skargi nie mogą być skuteczne.

W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił skierowane do niego pismo informacyjne Polskiej Federacji [...] w [...] z dnia [...] marca 2018 r. co do udostępnienia żądanej informacji. Z przedmiotowego pisma wynika bowiem wprost, że organ dokonał kwalifikacji prawnej żądanej przez skarżącego informacji, wskazując, że nie stanowi ona informacji publicznej i nie wydał w tym przedmiocie decyzji.

Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej może być wydana tylko wówczas, gdy chodzi o informacje mieszczącą się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym tej ustawy (art. 16). Jeżeli więc, według oceny dokonanej przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, żądana przez wnioskodawcę informacja nie ma takiego waloru, to w takim przypadku przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mają zastosowania i nie występuje możliwość wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 tej ustawy, a odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej powinna nastąpić w formie pisma informacyjnego. Niedopuszczalne jest zatem, co oczywiste, wydanie decyzji odmownej, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, według którego pismo informacyjne o tym, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie określonym przepisem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 928/05).

W sprawie ze skargi na pismo informacyjne w/w skierowane do skarżącego Sąd, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie jest właściwy do oceny prawidłowości stanowiska Polskiej Federacji [...] w [...] w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2018 r. o udostępnienie przedmiotowej informacji. Właściwość Sądu do dokonania takiej oceny jest możliwa jedynie w sprawie skargi na bezczynność podmiotu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, lecz tego rodzaju skarga nie jest przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej.

Skoro więc sprawa z wniesionej skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających rozpoznaniu sądy administracyjne, to w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.