Uzasadnienie
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie postępowania rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, iż przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być decyzja administracyjna, która weszła do obrotu prawnego - została doręczona stronie postępowania.
Organy administracji publicznej są obowiązane do doręczania pism w przypadkach wyraźnie określonych w kodeksie, w szczególności w odniesieniu do decyzji i postanowień (art. 109 i 125 kpa). "Doręczenie" jest instytucją określoną przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, z której dokonaniem prawo wiąże określone skutki prawne. Z treści art. 39 k.p.a. wynika zasada oficjalności doręczeń, co oznacza, iż organ administracji państwowej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub inne upoważnione osoby, lub organy.
W aktach rozpatrywanej sprawy brak jest dowodu doręczenia zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Strona skarżąca podnosi, iż nie została on skarżącej spółce ani żadnemu z jej pełnomocników doręczona. Decyzja ta została natomiast odebrana przez pełnomocnika skarżącej R. SA w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w dniu 20 listopada 2006 r. W piśmie procesowym z dnia 7 lutego 2007 r. organ potwierdza, iż zaskarżona decyzja pomimo wysłania nie została dostarczona stronie.
Wobec powyższego należy podkreślić, iż tylko oficjalne doręczenie w formie określonej przepisami Kpa - jest ważne i pociąga za sobą skutki prawne. "Dowiedzenie się" strony o treści aktu administracyjnego drogą inną niż określona w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, nie może zastąpić oficjalnego doręczenia.
W świetle powyższych rozważań, Sąd uznał, iż Minister Pracy i Polityki Społecznej nie doręczył decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. zgodnie z powołanymi wyżej przepisami. W konsekwencji nie można uznać, iż skarżącej spółce doręczono przedmiotową decyzję. Podkreślić należy, iż nieprawidłowości działania organu w tym zakresie nie zmienia okoliczność, że pełnomocnik spółki, odebrał zaskarżoną decyzję w Wojewódzkim Urzędzie Pracy, bowiem nie była to instytucja upoważniona do jej doręczenia.
Stwierdzić należy, że wskutek niedoręczenia decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej pełnomocnikowi skarżącej - decyzja tego organu nie weszła do obrotu prawnego (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2000 r. sygn. akt III RN 157/99, OSNAPiUS 2001, Nr 3, póz. 61). Termin zaś do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpoczyna bieg z chwilą doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przez co należy rozumieć doręczenie zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.
Z tego też względu skarga jest niedopuszczalna. Minister Pracy i Polityki Społecznej obowiązany będzie doręczyć decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...], zgodnie z art. 39 Kodeksu postępowania administracyjnego, pełnomocnikowi skarżącej. Dopiero od dnia doręczenia decyzji ustanowionemu w postępowaniu administracyjnym pełnomocnikowi strony, rozpocznie bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego od wyżej wymienionej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.