Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2013 r. Stowarzyszenie M. z siedzibą w B. sformułowało skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, której przedmiotem uczyniło decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Ś. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], odmawiającą udzielenia informacji publicznej w zakresie przekazania kserokopii protokołów pokontrolnych i innych dokumentów związanych z przeprowadzoną przez wybrane podmioty kontrolą od 2000 roku do dnia udzielenia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia [...] maja 2013 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane przez Sąd – pod rygorem odrzucenia skargi, o czym pouczono w nim – do usunięcia, w terminie 7 dni, jej braku formalnego, poprzez podpisanie skargi oraz złożenie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji Stowarzyszenia. Wezwanie to, wraz z niepodpisanym egzemplarzem skargi, zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lipca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy – k. 13).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten stanowi wyraz obowiązującej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasady formalizmu.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż skarżący nie wykonał wezwania Sądu w zakreślonym do tego terminie, co skutkuje odrzuceniem skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego pisma z dnia [...] maja 2013 r. (wraz z pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia braku formalnego skargi w zakreślonym terminie) w dniu [...] lipca 2013 r. (k. 13 akt sądowych), Stowarzyszenie M. siedzibą w B. do dnia dzisiejszego nie wykonało wezwania Sądu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.