Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 listopada 2011 r., sprecyzowanym następnie pismem z dnia 5 grudnia 2011 r., powołując się na art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ppsa, A. S. wystąpił z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2011 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 917/11 w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przetwarzania danych osobowych, w zakresie, w którym doszło w nim do uwzględnienia skargi. We wniosku postawił następujące pytania:
- 1. czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uchylając oba postanowienia GIODO, rezygnując z wydania postanowienia przewidzianego treścią art. 152 ppsa, uznał wydanie takiego postanowienia za zbędne ze względu na specyfikę uchylanych postanowień (ich "nieegzekwowalność"),
- 2. czy brak zamieszczenia w objętym niniejszym wnioskiem wyroku postanowienia określającego wprost, czy i w jakim zakresie uchylone akty nie mogą być wykonywane do czasu uprawomocnienia się danego wyroku, jest równoznaczny ze zwolnieniem strony przeciwnej od obowiązku wykonywania punktu 1 tego wyroku do czasu jego uprawomocnienia się?
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że niejasne są dla skarżącego przyczyny pominięcia przez Sąd w wyroku uwzględniającym jego skargę "standardowego" postanowienia wymaganego treścią art. 152 ppsa. Ponadto wniósł o wyjaśnienie, czy brak tego rodzaju rozstrzygnięcia może usprawiedliwiać dalszą bezczynność organu w jego sprawie. Podkreślił, że w uzasadnieniu wyroku brak jest jakiejkolwiek informacji w tej kwestii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas gdy, jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Ponadto wykładnia wyroku nie może prowadzić do reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 20005 r. sygn. akt OZ 1312/04 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia.
W niniejszej sprawie treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 917/11 nie nasuwa wątpliwości zarówno co do jego sentencji, jak i uzasadnienia, których treść jest sformułowana w sposób jasny i zrozumiały. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy, oraz podstawa prawna rozstrzygnięcia.
Godzi się wyjaśnić skarżącemu, że w pkt 2 przedmiotowego wyroku Sąd określił, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Z kolei w uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że o wykonalności zaskarżonego postanowienia orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd też, w ocenie Sądu, kwestia wykonalności zaskarżonego postanowienia została w wyroku z dnia 22 czerwca 2011 r. określona w sposób pełny i precyzyjny. Natomiast ewentualne zarzuty skarżącego dotyczące sposobu wykonania orzeczenia przez organ administracji nie mogą zostać rozpatrzone przez Sąd w trybie wyjaśnienia wątpliwości co do treści wyroku na podstawie art. 158 ww. ustawy.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.