Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 listopada 2016 r. oddalił skargę B. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Skarżący, w którego imieniu działa ustanowiony przez sąd kurator, w osobie żony E. G., wystąpił w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy. Uzupełniając złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek, w piśmie z dnia 13 grudnia 2016 r. wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Podał, że jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, a na dochód rodziny składa się renta żony w wysokości 1.165,42 zł oraz jego zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł - łącznie 1.318,42 zł. Nadto oświadczył, że nie posiada wraz z żoną żadnego majątku ani oszczędności, a Sąd Gospodarczy ogłosił w stosunku do niego i żony upadłość konsumencką.
Wskazał, że do stałych kosztów utrzymania jego gospodarstwa domowego należą opłaty za mieszkanie - 607,39 zł, gaz - 40 zł, energię elektryczną - 100 zł, telefon - 50 zł, zakup środków czystości i higieny - 150 zł. Podkreślił, że koszty zakupu leków wynoszą 400 zł miesięcznie, a wyżywienia dla dwóch osób - 700 zł. Podniósł, że często brakuje pieniędzy, z uwagi na konieczność zakupu leków, dlatego rodzina korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Skarżący przedmiotowy wniosek złożył w sprawie dotyczącej ubezpieczeń społecznych, dlatego zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.
Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i § 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, skarżący, wraz z żoną, utrzymuje się ze świadczenia rentowego żony, które z jego zasiłkiem pielęgnacyjnym wynosi łącznie 1.318 zł. Małżonkowie nie posiadają majątku ani oszczędności. Z uwagi na stan zdrowia wnioskodawcy, rodzina ponosi znaczne koszty leczenia, które wraz ze stałymi kosztami utrzymania mieszkania przekraczają uzyskiwane dochody. W związku z tym rodzina korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej. Nadto wobec małżonków została ogłoszona upadłość konsumencka.
W konsekwencji oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.