Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A.Z. z dnia 5 września 2014 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2014 r.
Powołaną skargę z dnia 5 września 2014 r. skarżący nadał do organu w tym samym dniu, za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP), oraz opatrzył podpisem elektronicznym. Przedmiotowa skarga została wydrukowana przez pracownika organu w dniu 5 maja 2015 r. oraz opatrzona pieczęcią organu.
W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że skarga ta, sporządzona w formie dokumentu elektronicznego została doręczona na skrytkę [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 5 września 2014 r. Organ stwierdził jednocześnie, że powyższa skarga została odczytana i wydrukowana w dniu 5 maja 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie, ostatni trzydziesty dzień do wniesienia skargi liczony od dnia 6 sierpnia 2014 r. przypadał na dzień 5 września 2014 r., w którym skarżący nadał drogą elektroniczną skargę. Jednak skardze tej nadany został wymiar materialny w dniu 5 maja 2015 r., bowiem w tym dniu skarga została wydrukowana. Należy zatem przyjąć, że skarga została wniesiona do Sądu w dniu 5 maja 2015 r.
Wniesienie skargi do Sądu w dniu 5 maja 2015 r. oznacza jednak, że czynność ta nastąpiła z uchybieniem ustawowego terminu.
Stanowisko to znajduje oparcie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13, w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 ppsa - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W powołanej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny ponadto przesądził, że w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że pismo procesowe sporządzone w formie elektronicznej, opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym spełnia warunek formalny pisma procesowego, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 ppsa.
Podkreślił także, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się jednolicie, że pismo takie – po jego wydrukowaniu – jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku.
Pismo procesowe złożone w postaci elektronicznej - w zakresie nieunormowanym szczególnymi przepisami - nie wywołuje skutków prawnych, które ustawa wiąże ze złożeniem pisma procesowego, przy czym nie chodzi o brak formalny pisma, lecz o jego pierwotny, nieusuwalny brak skuteczności spowodowany użyciem nieautoryzowanej techniki (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2009 r., I KZP 39/08, OSNKW 2009, nr 5, poz. 36, z dnia 15 lipca 2010 r., III SW 87/10, OSNP 2011, nr 3-4, poz. 53 oraz z dnia 25 października 2011 r., III SW 70/11, OSNP 2012, nr 11-12, poz. 144).
Najwcześniejszą datę, w której pismo - nadane drogą elektroniczną, może być uznane za wniesione do sądu, jest data jego wydrukowania. Wówczas pismo takie uzyskuje wymiar materialny, a więc przyjmuje cechy pisma tradycyjnego. Wykonany wydruk należy, jako pismo wpływające do sądu, oznakować pieczęcią (tzw. prezentatą) oraz podpisem pracownika przyjmującego pismo, ze wskazaniem organu, daty i godziny wpływu oraz liczby załączników.
W praktyce chwila wydrukowania najczęściej będzie tożsama z chwilą oznakowania pisma prezentatą, to jednak miarodajny jest rzeczywisty czas wydrukowania, wtedy bowiem zapis elektroniczny uzyskuje swą zmaterializowaną - tradycyjną, papierową - formę (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012 r. sygn., III CZP 9/12).
Skoro zatem w niniejszej sprawie wniesienie skargi do Sądu nastąpiło w dacie wydrukowania pisma przez pracownika organu, co miało miejsce w dniu 5 maja 2015 r., a ostatni dzień na wniesienie skargi przypadał na dzień 5 września 2014 r. przyjąć należy, że skarga złożona została z uchybieniem terminu dlatego podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu administracyjnego sygn. akt I OSK 1035/15).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.