Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Szef Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Zbrojnych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Szefa Regionu Wsparcia Teleinformatycznego w B. nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że [...] Z.S. wnioskiem z dnia [...] grudnia 2011 r. zwrócił się do Szefa Regionu Wsparcia Teleinformatycznego w B. o ustalenie prawa do dodatku za rozłąkę od dnia [...] listopada 2011 r.; do wniosku dołączono wszystkie niezbędne elementy.
Organ I instancji decyzją dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] przyznał [...] Z.S. dodatek za rozłąkę od dnia [...] grudnia 2011 r.
Od powyższej decyzji [...] Z.S. odwołał się zarzucając decyzji błąd w terminie ustalenia początkowej daty nabycia prawa do dodatku za rozłąkę.
W ocenie organu II instancji odwołanie nie jest zasadne, gdyż nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego.
Uprawnienie do dodatku za rozłąkę, przysługującego żołnierzowi zawodowemu, jest uregulowane w ustawie z dnia 11. września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz rozporządzeniu z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie świadczeń socjalno-bytowych dla żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 87, poz. 565).
Organ powołał treść art. 68 ust. 1 ustawy pragmatycznej, stanowiący, że żołnierzowi zawodowemu pozostającemu w związku małżeńskim lub posiadającemu dzieci pozostające na jego utrzymaniu, który w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.) korzysta z zakwaterowania zbiorowego, przydzielono mu miejsce w internacie lub w kwaterze internatowej, bez prawa zamieszkiwania z członkami rodziny, przysługuje dodatek za rozłąkę i zwrot kosztów przejazdów odbywanych nie częściej niż raz w miesiącu do miejscowości zamieszkania członka rodziny i z powrotem.
Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia, dodatek za rozłąkę wypłaca się na pisemny wniosek żołnierza zawodowego, złożony do dowódcy jednostki wojskowej, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym żołnierz spełnił warunki określone w art. 68 ust. 1 ustawy.
[...] Z.S. spełnił warunki do dodatku za rozłąkę od dnia [...] grudnia 2011 r., gdyż warunki, przewidziane w art. 68 ustawy spełnił od dnia [...] listopada 2011 r. Z tych przyczyn organ II instancji nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Skargę na decyzję Szefa Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Zbrojnych z dnia [...] marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...] Z.S.
Skarżący zarzucił, że faktycznie już w listopadzie 2011 r. był w rozłące rodziną, więc od tego miesiąca powinien mieć wypłacony dodatek za rozłąkę, gdyż w konsekwencji wydanej decyzji przez 1 miesiąc pozbawiony został tego świadczenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Trafne są ustalenia organów w zakresie obowiązujących w sprawie przepisów. Uprawnienie do dodatku za rozłąkę, przysługujące żołnierzowi zawodowemu, uregulowane w ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz rozporządzeniu z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie świadczeń socjalno-bytowych dla żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 87, poz. 565).
Przepis art. 68 ust. 1 ustawy pragmatycznej stanowi, że żołnierzowi zawodowemu pozostającemu w związku małżeńskim lub posiadającemu dzieci pozostające na jego utrzymaniu, który w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.) korzysta z zakwaterowania zbiorowego, przydzielono mu miejsce w internacie lub w kwaterze internatowej, bez prawa zamieszkiwania z członkami rodziny, przysługuje dodatek za rozłąkę i zwrot kosztów przejazdów odbywanych nie częściej niż raz w miesiącu do miejscowości zamieszkania członka rodziny i z powrotem.
Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia, dodatek za rozłąkę wypłaca się na pisemny wniosek żołnierza zawodowego, złożony do dowódcy jednostki wojskowej, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym żołnierz spełnił warunki określone w art. 68 ust. 1 ustawy.
Stan faktyczny nie budzi w sprawie żadnych wątpliwości i jest bezsporny, jednakże skarżący wywodzi z jasno brzmiących przepisów odmienne- niż organy- skutki prawne. [...] Z.S. prawidłowo wypłacono dodatek za rozłąkę od dnia [...] grudnia 2011 r., gdyż warunki, przewidziane w art. 68 ustawy, spełnił od dnia [...] listopada 2011 r.
Literalna treści rozporządzenia nie budzi wątpliwości co do tego, że dodatek za rozłąkę przysługuje dopiero od miesiąca następującego po tym, w którym powstało prawo żołnierza do dodatku za rozłąkę. "Dodatek za rozłąkę wypłaca się na (...), począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym żołnierz spełnił warunki określone w art. 68 ust. 1 ustawy". W przypadku [...] Z.S. spełnił on warunki do dodatku od [...] listopada 2011, więc dodatek należy się i został wypłacony dopiero od [...] grudnia 2011.
Trafne są zatem ustalenia faktyczne poczynione przez organy, jak i dokonana przez nie subsumcja obowiązujących w sprawie przepisów. Z tych przyczyn Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270)