Uzasadnienie
W następstwie wydanego przez referendarza sądowego postanowienia z dnia 18 lipca 2016 r., (k-30) adwokat W. B. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego C. K. Skutkiem powyższego wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł do Sądu zażalenie z dnia 20 sierpnia 2016 r., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2016 r., o odrzuceniu skargi. W zażaleniu zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w maksymalnej wysokości, oświadczając, że koszty te nie zostały przez jego mocodawcę pokryte ani w całości ani w części (k-43).
Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 01 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U.z 2013 r. poz. 461) przestało obowiązywać.
W nowym rozporządzeniu znalazł się zapis § 22 mówiący, iż do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Bezspornym jest, iż przedmiotowa sprawa została wszczęta w dniu 10 czerwca 2016 r. (data wpływu skargi do Sądu), pełnomocnik wyznaczony z wyboru podjął skutecznie czynności w imieniu i na rzecz skarżącego po dacie 1 stycznia 2016 r., a skoro tak to do wyliczenia kosztów pomocy świadczonej przez adwokata W. B. należało zastosować stawki przyjęte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu sądowym adwokat W. B. przeglądał akta sprawy, jak również sporządził w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2016 r., o odrzuceniu skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej przez adwokata z urzędu, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu zażaleniowym 240 zł. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika należało uznać, że opłata wynagrodzenia w wysokości 240 jest adekwatna do udziału pełnomocnika w niniejszym postępowaniu stawka ta zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), czyli o kwotę 55,20 złotych co w konsekwencji daje łączną kwotę 295,20 złotych.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 4 ust. 1 i 2 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d i § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, orzeczono jak w sentencji.