Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2004 r. nr [...], na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23,art. 27 ust. 1 pkt 4 oraz art. 6 pkt 15 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. - o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /tekst jednolity: Dz.U. z 2003 r Nr 58, poz. 514 z późn. zm./ oraz 104 KPA,: -orzekł o uznaniu Pani A. L. za osobę bezrobotną od dnia [...] lutego 2004 r.,
- - nie przyznał prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Starosta [...], na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 71, art. 72, art. 73 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, art. 75 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. - o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U. z 01 maja 2004 r. Nr 99, poz. 1001 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 r. z późn. zm./, orzekł o przyznaniu Pani A. L. zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2004 r., płatnego w cyklach miesięcznych z dołu w terminach wyznaczonych przez Urząd Pracy przez okres do 6 miesięcy, skrócony o czas nieprzysługiwania zasiłku.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Pani A. L. zarejestrowała się w dniu [...] lutego 2004 r. i uzyskała z tym dniem status osoby bezrobotnej. W związku z tym, że w okresie 6-ciu miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy w/w spowodowała ze swojej winy rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia, prawo do zasiłku nabyła po 180 dniach od daty rejestracji.
Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 czerwca 2004 r. nowym stanem prawnym, tj. między innymi przepisem art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. - o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekroczyła 125%, przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. W związku z tym, że stopa bezrobocia na obszarze działania [...] Urzędu Pracy w P. w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przez Panią L. nie przekraczała 125% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, zasiłek dla bezrobotnych przysługuje przez okres 6 miesięcy.
W myśl art. 73 ust 4 cytowanej wyżej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych ulega skróceniu o okresy nieprzysługiwania zasiłku, o którym mowa w art. 75 ust. 1 i 2 tj. w przedmiotowym przypadku o 180 dni.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Starosta [...] na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. - o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U. z dnia 1 maja 2004 r. Nr 99, poz. 1001/ oraz art. 104 i 108 ustawy z dnia 14 06 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./, orzekł o utracie przez w/w prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] sierpnia 2004 r. z powodu upływu okresu jego pobierania.
Sąd [...] w P., [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wyrokiem z dnia [...] lutego 2005 oddalił apelację od wyroku Sądu [...] w P. [...] Wydziału Pracy z dnia [...] listopada 2004 r., zasądzającego od pozwanego [...] na rzecz A. L. odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
Pismem z dnia 22 lutego 2005 r. Pani A. L. w związku z wyrokiem [...] Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zwróciła się do [...] Urzędu Pracy w P. o zmianę statusu bezrobotnego bez prawa do zasiłku na bezrobotnego z prawem do zasiłku na okres 12-tu miesięcy.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. Starosta [...], na podstawie art. 147, 149 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./, na wniosek strony wznowił postępowanie Pani A. L., zakończone ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] o przyznaniu w/w zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2004 r. przez okres 6 miesięcy, skrócony o czas nieprzysługiwania zasiłku.
W uzasadnieniu podał, że w związku z podaniem z dnia 22 lutego 2005 r. o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych na okres 12 miesięcy – wznowił postępowanie administracyjne.
Następnie ten sam organ decyzją z dnia [...] marca 2005 r., na podstawie art. 149 § 2 oraz art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn zm./, po rozpatrzeniu sprawy Pani A. L., odmówił uchylenia decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. o przyznaniu w/w zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2004 r. przez okres 6 miesięcy skrócony o czas nieprzysługiwania zasiłku.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że związku z pismem z dnia 22 lutego 2005 r., postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. wznowiono postępowanie od decyzji ostatecznej Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. o przyznaniu Pani zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2004 r. przez okres 6-ciu miesięcy, skrócony o czas nieprzysługiwania zasiłku.
Po przeprowadzeniu postępowania zgodnie z art. 149 § 2 KPA, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy ustalono, że brak jest przesłanek do wznowienia postępowania.
W dniu 4 kwietnia 2005 r. Pani A. L. wniosła odwołanie od wyżej wskazanej decyzji.
W uzasadnieniu odwołania wskazała, że jej zdaniem zmiana świadectwa pracy upoważnia ją do nabycia prawa do pobierania zasiłku na okres 12 miesięcy. Wobec powyższego uważa, że decyzja Starosty [...] z dnia [..] marca 2005 r. jest dla niej niesprawiedliwa i krzywdząca. Podnosi ponadto, że nowa okoliczność tj. Wyrok [...] Sadu Pracy jest argumentem by wznowić postępowanie i tym samym zmienić jej status na osobę bezrobotną z prawem do zasiłku na okres 12-tu miesięcy.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 oraz 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r – Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./, po rozpatrzeniu odwołania Pani A. L. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2005 r., orzekającej o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej tj. Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2004 r. przez okres do 6 miesięcy skrócony o czas nieprzysługiwania zasiłku, postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podał, że po przeanalizowaniu zgromadzonych dokumentów oraz treści złożonego odwołania nie znalazł podstaw prawnych, które pozwoliłyby uchylić zaskarżone decyzje.
Od decyzji Pani A. L. złożyła odwołanie, wnosząc o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych na okres 12-miesięcy, w związku ze zmianą świadectwa pracy w zakresie sposobu rozwiązania stosunku pracy. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczna wznawia się postępowanie jeżeli:
- 1. dowody, na podstawie których ustalone istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe,
- 2. decyzja została wydana w wyniku przestępstwa,
- 3. decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej który podlega wyłączeniu stosownie do art 24, 25 i 27,
- 4. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,
- 5. wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,
- 6. decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,
- 7. zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji /art. 100 § 2/,
- 8. decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
W ocenie organu nie zachodzi żadna z wyżej wymienionych przesłanek stanowiących podstawę do uchylenia dotychczasowej decyzji. Wyrok [...] Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2005 r. nie jest okolicznością, która może być podstawą do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 KPA, ponieważ rozstrzygnięcie Sądu w sprawie sposobu rozwiązania umowy o pracę, jest to okoliczność, która powstała dopiero po uprawomocnieniu się wyroku Sądu.
Decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. Pani A. L. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażając pogląd, że po uzyskaniu nowego świadectwa pracy, powinna uzyskać status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku na okres 12 miesięcy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powoływaną podstawą prawną.
Analizując skargę w tym zakresie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie mogą się ostać z powodu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy.
Przypomnieć w związku z tym należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną przewidzianą w art. 145 § 1 lub 145a § 1 KPA.
Wznowienie postępowania stanowi odstępstwo od ustanowionej w art. 16 § 1 KPA ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej. W związku z tym w orzecznictwie i literaturze prawniczej podkreśla się, że przepisy dotyczące wznowienia postępowania wymagają rygorystycznego i ścisłego ich stosowania.
Postępowanie wznawia się w sprawie zakończonej ostateczną decyzją /także określonymi postanowieniami/. Granice wznowionego postępowania wyznacza zatem zakres sprawy administracyjnej, która została rozstrzygnięta w toku instancji przez wydanie decyzji /postanowienia/.
Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia /art. 149 § 1 KPA/. Postanowienie to stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy /art. 149 § 2 KPA/.
Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera następną fazę postępowania w sprawie wznowienia postępowania, to jest wszczyna tzw. postępowanie rozpoznawcze. Celem tego postępowania rozpoznawczego jest ustalenie istnienia podstawy wznowienia postępowania wskazanej w postanowieniu oraz w razie pozytywnego wyniku tych czynności – przeprowadzenie postępowania w celu rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Badanie sprawy o wznowienie postępowania w zakresie określonym w art. 151 § 1 i art. 151 § 2 KPA może nastąpić dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania.
Z powyższego wynika, że postanowienie przewidziane w art. 149 § 1 KPA powinno dokładnie wyznaczać zakres wznowionego postępowania. Musi zatem nie tylko indywidualizować, dokładnie oznaczać decyzję rozstrzygającą sprawę, w której wznawia się postępowanie, ale także określać podstawy wznowienia.
W przedmiotowej sprawie postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2005 r. nie określa podstawy wznowienia, które enumeratywnie zostały wymienione w art. 145 § 1 KPA.
Badanie sprawy o wznowienie postępowania w zakresie określonym w art. 151 § 1 KPA jak i w art. 151 § 2 KPA może nastąpić dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, o jakim mowa w art. 149 § 1 i § 2 KPA tj. po ustaleniu, że podanie o wznowienie zostało wniesione przez stronę z zachowaniem terminu określonego w art. 148 KPA oraz powołana została chociażby jedna z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 KPA. Badanie zasadności wskazanych przyczyn wznowienia może nastąpić stosownie do treści art. 149 § 2 i 151 KPA, po wydaniu postanowienia o wznowieniu, czyli w postępowaniu co do przyczyn wznowienia /art. 149 § 2 KPA/, co do istnienia podstaw do uchylenia dotychczasowej decyzji na podstawie art. 145 § 1 /art. 151 KPA/.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja Wojewody [...], oraz utrzymana nią w mocy decyzja Starosty [...] z dnia [...] marca 2005 r. zostały wydane z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 145 § 1, art. 149 § 1, art. 151 § 1 KPA.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 132, art. 145 § 1 pkt 1c, art. 134 § 1 oraz 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.