Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2016 r. sprawy ze skargi R.R. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku funkcyjnego, oddalił skargę.
W dniu 25 października 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący skierował do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.
Postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 950/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek R.R. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący nie złożył zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2016 r., poz. 718 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. Odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (art. 141 § 3 P.p.s.a).
Skoro w przedmiotowej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalający skargę został ogłoszony w dniu 14 września 2016 r. to termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku upływał z dniem 21 września 2016 r.
Uwzględniając fakt odmówienia skarżącemu, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2016 r., przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazanego powyżej wyroku, uznać należało wniosek z dnia 25 października 2016 r. za złożony po upływie ustawowego terminu i w związku z tym bezskuteczny.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 141 § 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.