Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 maja 2005 r. pan A. S. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2001 r., sygn. akt II SA 2322/00. Skarżący w skardze przywołał treść art. 273 § 2 oraz art. 273 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wskazując, że w jego przekonaniu występują przesłanki do wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym. Wskazać jednak należy, że zgodnie z art. 278 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W sprawie jest bezsporne, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego ze skargi pana A. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2000 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego zapadł w dniu 26 marca 2001 r. Zgodnie z art. 57 ust. 1 obwiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.) orzeczenia NSA były prawomocne od chwili ich wydania.
Tak, więc od chwili wydania wyroku w sprawie o sygn. akt II SA 2322/00 zaczął biec termin przedawnienia wskazany w art. 278 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin ten upłynął w dniu 26 marca 2006 r. Natomiast skarga została złożona w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 22 maja 2005 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu, a za akt sprawy oznaczonej sygn. akt II SA 2322/00 nie wynika, aby skarżący był pozbawiony możliwości działania albo nie był należycie reprezentowany. Tych okoliczności skarżący nie podnosi także w skardze.
Dlatego na podstawie art. 280 § 1, cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.